- Διαφήμιση -

Μύρτιλλο: Το cafe στους Αμπελόκηπους, που προσλαμβάνει αποκλειστικά άτομα με αναπηρία

Συνεχίζεται η απίστευτα αισιόδοξη, πρωτοποριακή και συγκινητική προσπάθεια των ανθρώπων που γνωρίσαμε στο Νέο Ηράκλειο.

Σε μια όμορ­φη και ήσυ­χη γωνιά των Αμπε­λο­κή­πων, μέσα στο πάρ­κο ΚΑΠΑΨ, το κοι­νω­νι­κό café Μύρ­τιλ­λο, το πρώ­το στην Ελλά­δα που λει­τουρ­γεί έχο­ντας ως εργα­ζό­με­νους άτο­μα που ανή­κουν σε ευπα­θείς κοι­νω­νι­κά ομά­δες, βρή­κε τη νέα του στέ­γη ύστε­ρα από παρα­χώ­ρη­ση, από την πλευ­ρά του δήμου Αθη­ναί­ων, ενός από τα κτί­ρια που βρί­σκο­νται μέσα στο πάρκο.

Ο ίδιος ο χώρος έχει ένα παρελ­θόν που φανε­ρώ­νει μια ιδιαί­τε­ρη ιστο­ρι­κή συνέ­χεια ως προς τη χρή­ση του. Το ακρω­νύ­μιο ονο­μα­σί­ας του πάρ­κου σημαί­νει Κέντρο Απο­κα­τά­στα­σης Πολι­τών Ανα­πή­ρων Ψυχι­κού, το κτι­ρια­κό συγκρό­τη­μα οικο­δο­μή­θη­κε το 1956–57 και από το 1959 απο­τέ­λε­σε εκπαι­δευ­τι­κό κέντρο για ανά­πη­ρους του Β’ Παγκο­σμί­ου πολέ­μου και του εμφυ­λί­ου. Κάθε χρό­νο 100, περί­που, άτο­μα απο­φοι­τού­σαν από το κέντρο με ειδι­κό­τη­τες όπως ωρο­λο­γο­ποιοί, υπο­δη­μα­το­ποιοί, ξυλουρ­γοί κ.ά.  Μέσα στην αίθου­σα εκδη­λώ­σε­ων του café μπο­ρεί κανείς να δει τα μηχα­νή­μα­τα στα οποία μάθαι­ναν την τέχνη τους οι ανά­πη­ροι πολέ­μου και ήταν δωρεά της πρε­σβεί­ας της Νορ­βη­γί­ας. Τους τοί­χους κοσμούν, εκτός από τα εξαι­ρε­τι­κά έργα του κωφού ζωγρά­φου και αρι­στού­χου της ΑΣΚΤ Μανώ­λη Αντω­νά­κη, και φωτο­γρα­φί­ες που ουσια­στι­κά απο­τε­λούν σκη­νές από ένα σπά­νιας αξί­ας φιλ­μά­κι από τα Επί­και­ρα του 1959, που θα προ­βλη­θεί την Κυρια­κή στα επί­ση­μα εγκαί­νια του Μύρ­τιλ­λου.

Ο χώρος είχε χρη­σι­μο­ποι­η­θεί για πρώ­τη φορά το 1959, για την επαγ­γελ­μα­τι­κή εκπαί­δευ­ση των ανα­πή­ρων πολέμου
Ο χώρος του cafe-εστιατορίου.

Το Μύρ­τιλ­λο λοι­πόν, που μέχρι πρό­σφα­τα στε­γα­ζό­ταν σε έναν ιδιω­τι­κό χώρο στο Νέο Ηρά­κλειο, μετα­κό­μι­σε στο νέο του χώρο. Η Σοφία, η γραμ­μα­τέ­ας του café, είναι χαρού­με­νη γι’ αυτή την αλλα­γή «Εδώ είμα­στε πολύ πιο ευρύ­χω­ρα, πιο ήσυ­χα μέσα στο πάρ­κο, στο Νέο Ηρά­κλειο χανό­μα­σταν μέσα στις πολ­λές καφε­τέ­ριες που έχουν κατα­κλύ­σει την περιο­χή γύρω από τον σταθ­μό του ηλε­κτρι­κού. Ενώ εδώ έλει­πε ένα café από την πάνω πλευ­ρά της Πανόρ­μου, οι κάτοι­κοι μας έχουν ήδη ανα­κα­λύ­ψει, γι’ αυτούς δεν είμα­στε μια καφε­τέ­ρια που απα­σχο­λεί άτο­μα με κάποια θέμα­τα υγεί­ας, είμα­στε η καφε­τέ­ρια της γει­το­νιάς και υπάρ­χουν οικο­γέ­νειες που έρχο­νται καθη­με­ρι­νά εδώ, αφού απέ­να­ντι ακρι­βώς είναι και η παι­δι­κή χαρά, φέρ­νουν τα παι­διά τους και πίνουν εδώ τον καφέ ή τον χυμό τους». Πράγ­μα­τι ένα χαμο­γε­λα­στό, ηλι­κιω­μέ­νο ζευ­γά­ρι απο­χω­ρεί από το cafe κρα­τώ­ντας από το χέρι τον εγγο­νό τους. Ο μικρός γυρ­νά­ει και τους χαι­ρε­τά­ει καθώς φεύ­γει, μαθαί­νω ότι είναι ο Σπύ­ρος, η «μασκότ» του μαγα­ζιού, αφού έρχε­ται πολύ τακτικά.

 

Η Σοφία έχει σπου­δά­σει Διοί­κη­ση Επι­χει­ρή­σε­ων και πρν τον Μύρ­τιλ­λο είχα ανα­ζη­τή­σει κι αλλού δου­λειά αλλά μάταια. Τώρα είναι η γραμ­μα­τέ­ας του Μύρτιλλου

 

Η Σοφία όταν ήταν δύο μηνών ανέ­βα­σε υψη­λό πυρε­τό λόγω του εμβο­λί­ου του κοκ­κύ­τη, έπα­θε εγκε­φα­λι­κό σε αυτή την τρυ­φε­ρή ηλι­κία, εγκε­φα­λι­κό που την χτύ­πη­σε στην αρι­στε­ρή πλευ­ρά του κορ­μιού της αφή­νο­ντας της δυσκο­λία στην κίνη­ση. Σπού­δα­σε διοί­κη­ση επι­χει­ρή­σε­ων και ανα­ζή­τη­σε δου­λειά αλλά παντού οι πόρ­τες ήταν κλει­στές «Ήταν ολο­φά­νε­ρο ότι η απόρ­ρι­ψη οφει­λό­ταν σε αυτό που έβλε­παν κι αυτό με στε­να­χω­ρού­σε πολύ. Κάποια στιγ­μή άρχι­σα κι εγώ να αμφι­βάλ­λω για τις δυνα­τό­τη­τές μου, για εάν αξί­ζω να βρω δου­λειά. Μετά ήρθε η πρό­τα­ση από το Μύρ­τιλ­λο και δέχτη­κα, αν και στην αρχή ήμουν διστα­κτι­κή, για­τί οι προη­γού­με­νες απορ­ρί­ψεις με είχαν επη­ρε­ά­σει. Έπια­σα όμως εδώ δου­λειά ως γραμ­μα­τέ­ας και πια ξέρω ότι έχω τις δυνα­τό­τη­τες να αντα­πο­κρι­θώ σε αυτή τη θέση». Κοντά μου έρχε­ται ο Μιχά­λης για να πάρει παραγ­γε­λία, τη σημειώ­νει και μετά από λίγο μου σερ­βί­ρει ένα ποτή­ρι φρε­σκο­στυμ­μέ­νο χυμό πορ­το­κα­λιού «Είμαι 35 χρο­νών, επί 13 χρό­νια δού­λευα σε αρτο­ποιείο. Το αφε­ντι­κό μου με απέ­λυ­σε την ημέ­ρα της γιορ­τής μου. Έψα­ξα παντού για δου­λειά, δεν έβρι­σκα τίπο­τα. Έχω πτυ­χίο βοη­θού χημι­κού και δεύ­τε­ρο πτυ­χίο νοση­λευ­τή αλλά αν κι έχω κάνει παντού αιτή­σεις ακό­μη περι­μέ­νω. Σε νεα­ρή ηλι­κία, είχα ένα σοβα­ρό ατύ­χη­μα με το μηχα­νά­κι. Ένας ταξι­τζής παρα­βί­α­σε το κόκ­κι­νο και έπε­σε επά­νω μας. Ήταν η πρώ­τη του ημέ­ρα πίσω από το τιμό­νι. Ταλαι­πω­ρή­θη­κα για αρκε­τό διά­στη­μα από το ατύ­χη­μα, το δικό μου φταί­ξι­μο ήταν ότι δεν φορού­σα κρά­νος, ξέρεις εφη­βεία και νομί­ζεις ότι είσαι άτρω­τος. Εντά­ξει, πάει πέρα­σε αυτό. Το θέμα είναι τώρα τι γίνεται».

Ο Δαμια­νός, η Όλγα, η Σοφία, ο Μιχά­λης, ο Αλέ­ξης και ο Κων­στα­ντί­νος είναι μερι­κοί από τους εργα­ζό­με­νους στο Μύρτιλλο.
Η Όλγα και η Βάσω στην κου­ζί­να. Οι εργα­ζό­με­νοι παρα­σκευά­ζουν μόνοι τους ό,τι σερ­βί­ρε­ται στο εστιατόριο.

Τα παι­διά που εργά­ζο­νται στο Μύρ­τιλ­λο, πριν προ­σλη­φθούν, περ­νούν μια περί­ο­δο ως ασκού­με­νοι, μια περί­ο­δο που χρο­νι­κά δια­φέ­ρει ανα­λό­γως την περί­πτω­ση. Οι θέσεις που καλύ­πτουν είναι στο σέρ­βις, είτε πίσω από την μπά­ρα, είτε στα τρα­πέ­ζια, στην κου­ζί­να, για­τί παρα­σκευά­ζουν μόνοι τους ό,τι φαγώ­σι­μο σερ­βί­ρουν και στη γραμ­μα­τεία. Πίσω από την μπά­ρα βρί­σκε­ται τώρα η Όλγα η οποία είναι κωφή και μιλά­ει κανο­νι­κά ενώ δια­βά­ζει άψο­γα τα χεί­λια. Επί­σης η Όλγα είναι καθη­γή­τρια νοη­μα­τι­κής, από­φοι­τη του ΤΕΙ Δια­κο­σμη­τι­κής, πρω­τα­θλή­τρια στο ποδό­σφαι­ρο κωφών και πρω­τα­γω­νί­στρια στο θέα­τρο κωφών, το τελευ­ταίο μάλ­λον φανε­ρώ­νε­ται μπρο­στά στον φωτο­γρα­φι­κό φακό, αφού ποζά­ρει κάνο­ντας πλά­κες στους υπόλοιπους.

Η κ. Γεωρ­γία Βαμ­βου­νά­κη-Ραφάν, νόμι­μη εκπρό­σω­πος της Κοι­νω­νι­κής Συνε­ται­ρι­στι­κής Επι­χεί­ρη­σης (ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ.) που δημιούρ­γη­σε το Μύρτιλλο

Στο café κατα­φτά­νει και η κ. Γεωρ­γία Βαμ­βου­νά­κη-Ραφάν, φιλό­λο­γος και αδερ­φή της γνω­στής συγ­γρα­φέ­ως Μάρως Βαμ­βου­νά­κη, νόμι­μη εκπρό­σω­πος της Κοι­νω­νι­κής Συνε­ται­ρι­στι­κής Επι­χεί­ρη­σης (ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ.) που δημιούρ­γη­σε το Μύρ­τιλ­λο. Δίνει κάποια φυλ­λά­δια στον Αλέ­ξη και τον καθο­δη­γεί πως θα πρέ­πει να πάει στη στά­ση του μετρό και να τα μοι­ρά­ζει στους περα­στι­κούς ώστε να μάθουν την ύπαρ­ξη του café. Ο εικο­σά­χρο­νος Αλέ­ξης την ακού­ει με προ­σο­χή και για αυτό εντυ­πω­σιά­ζο­μαι όταν μαθαί­νω ότι είναι αυτι­στι­κός, ασθέ­νεια που ένα από τα βασι­κά χαρα­κτη­ρι­στι­κά της είναι η απου­σία βλεμ­μα­τι­κής επα­φής «Ο Αλέ­ξης δεν έχει πάει ποτέ σχο­λείο. Δυστυ­χώς η οικο­γέ­νειά του δεν το θεώ­ρη­σε απα­ραί­τη­το, τώρα μαθαί­νει εδώ να δια­βά­ζει, είναι ακό­μη πολύ στην αρχή αλλά έχει έναν έξυ­πνο, δικό του τρό­πο να αντι­λαμ­βά­νε­ται τα γράμ­μα­τα και τα κατα­φέρ­νει. Όταν ήρθε δεν είχε δόντια, επι­κοι­νώ­νη­σα με τον αντι­δή­μαρ­χο κοι­νω­νι­κής μέρι­μνας του Παλαιού Φαλή­ρου, για­τί εκεί μένει το παι­δί, και του ζήτη­σα να του φτιά­ξουν δωρε­άν τα δόντια και όντως το έκα­νε ο κ. Φωστη­ρό­που­λος. Ο Αλέ­ξης είναι ένα πανέ­ξυ­πνο αλλά και πολύ εύπι­στο παιδί».

Το Μύρ­τιλ­λο βρί­σκε­ται μέσα σε έναν ήσυ­χο και πρά­σι­νο χώρο των Αμπε­λο­κή­πων, το πάρ­κο ΚΑΠΑΨ
Τους τοί­χους κοσμούν τα εξαι­ρε­τι­κά έργα του κωφού ζωγρά­φου και αρι­στού­χου της ΑΣΚΤ Μανώ­λη Αντω­νά­κη. Στην πορεία οι πίνα­κες θα αντι­κα­τα­στα­θούν από έργα άλλων καλλιτεχνών

Η κ. Βαμ­βου­νά­κη μου εξη­γεί ότι η μετα­στέ­γα­ση του Μύρ­τιλ­λου στο πάρ­κο ΚΑΠΑΨ έγι­νε στο πλαί­σιο της ανα­δια­μόρ­φω­σης του πάρ­κου ως χώρου για το παι­δί «Είμα­στε κοι­νω­νι­κή επι­χεί­ρη­ση έντα­ξης επο­μέ­νως κάνου­με εκπαί­δευ­ση και οι ευπα­θείς ομά­δες έχουν πολ­λά κοι­νά με τα παι­διά, άσε που κατά βάθος όλοι παι­διά κι όλοι ευπα­θείς είμα­στε. Ο προη­γού­με­νος χώρος ήταν ιδιω­τι­κός και οι δυσκο­λί­ες ήταν πολ­λές. Όταν ξεκι­νή­σα­με το Μύρ­τιλ­λο μας έσω­σε η άγνοια περί των επι­χει­ρη­μα­τι­κών. Αυτό που έδω­σε ώθη­ση στο εγχεί­ρη­μά μας ήταν ότι επεν­δύ­α­με συνέ­χεια στους ανθρώ­πους και σε έναν υπερ­βα­τι­κό σκο­πό. Ποτέ δεν μας ενδιέ­φε­ρε η business πλευ­ρά του Μύρ­τιλ­λου, τη χρη­σι­μο­ποι­ή­σα­με ως μέσο. Τώρα όμως θέλου­με και το μέσο να είναι ισά­ξιο του σκο­πού για­τί εάν το μέσο καταρ­ρεύ­σει θα καταρ­ρεύ­σει και ο σκο­πός. Το Μύρ­τιλ­λο είναι αυτο­δύ­να­μο, δεν βασί­ζε­ται σε χρή­μα­τα ξένα, δεν υπάρ­χει χρη­μα­το­δό­τη­ση παρά μόνο στή­ρι­ξη από δωρε­ές σε είδος. Τα οικο­νο­μι­κά μας δεν είναι καλά. Τα παι­διά μόνα τους έκα­ναν την μετα­κό­μι­ση από τον έναν χώρο στον άλλο, μόνο τα φορ­τη­γά πλη­ρώ­σα­με όχι εργά­τες. Τα παι­διά άδεια­σαν και καθά­ρι­σαν το προη­γού­με­νο κτί­ριο και εδώ γέμι­σαν τον νέο χώρο, με τα χέρια τους. Βέβαια η απο­κα­τά­στα­ση του χώρου, να το πού­με αυτό έγι­νε από το ζεύ­γος Γρη­γό­ρη, τους αρχι­τέ­κτο­νες μας, και τον μηχα­νο­λό­γο μας, τον κ. Υφαντή».

Αν και ο ΟΑΕΔ ΑμεΑ πλη­ρώ­νει τις ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές για τα τρία πρώ­τα χρό­νια οι εργο­δό­τες κρα­τούν κλει­στές τις πόρ­τες για αυτά τα παι­διά. Στη φωτο­γρα­φία ο Κων­στα­ντί­νος, που του αρέ­σει να φωτο­γρα­φί­ζει αστι­κά τοπία.

Ανα­ρω­τιέ­μαι η κ. Βαμ­βου­νά­κη, που ζει καθη­με­ρι­νά τους εργα­ζό­με­νους πώς βλέ­πει ότι η εργα­σία τους εκεί τους έχει βοη­θή­σει; «Βλέ­πω μια μεγά­λη πρό­ο­δο στα παι­διά και στη ψυχο­λο­γία τους αλλά και στην πρά­ξη για­τί βγή­καν στη ζωή απευ­θεί­ας. Ναι μεν υπήρ­χε μια προ­στα­σία με την ηθι­κή σημα­σία αλλά στην ουσία τους βγά­λα­με κατευ­θεί­αν στην κοι­νω­νία, τους πετά­ξα­με στη θάλασ­σα με κάποια σωσί­βια γύρω κι αυτοί κολύ­μπη­σαν. Αυτή η έξο­δος στην κοι­νω­νία και στην κανο­νι­κή αγο­ρά εργα­σία είναι το δια­φο­ρε­τι­κό του Μύρ­τιλ­λου. Είπα­με στους εργα­ζό­με­νους ότι ουσια­στι­κά το μαγα­ζί ανή­κει σε αυτούς και όντως το έχουν πάρει πολύ ζεστά και γι’ αυτό υπάρ­χει αυτο­δια­χεί­ρι­ση από τα παι­διά σε μεγά­λο βαθ­μό ακό­μη και του ταμεί­ου και έχουν πολ­λές ιδέ­ες για βελ­τί­ω­ση. Τα παι­διά αυτά ήταν απο­κλει­σμέ­να από την κοι­νω­νία αλλά διψού­σαν για κοι­νω­νι­κό­τη­τα. Τα παι­διά με αυτι­σμό έχουν πρό­βλη­μα με τη δια­χεί­ρι­ση της επι­κοι­νω­νί­ας, δε σημαί­νει όμως ότι δεν την επι­ζη­τούν. Οι δυο μας ψυχοπαιδαγωγοί/εργοθεραπευτές εκπαι­δευ­μέ­νοι στην Αγγλία μας έχουν φέρει αξιό­λο­γα προ­γράμ­μα­τα αλλά και ένταξης».

Το Μύρ­τιλ­λο δεν έχει χρη­μα­το­δό­τη και οι ανά­γκες είναι πολλές.
Στο χώρο εκδη­λώ­σε­ων του Μύρ­τιλ­λου γίνο­νται συνε­δρί­ες δρα­μα­το­θε­ρα­πεί­ας, ανοι­χτές για το κοινό.

Η Κατε­ρί­να, η φωτο­γρά­φος μας, ζητά­ει από τα παι­διά να βγουν όλοι μαζί έξω για μια ομα­δι­κή φωτο­γρα­φία, αντα­πο­κρί­νο­νται με μεγά­λη όρε­ξη, πει­ρά­ζουν ο ένας τον άλλον, πιο σοβα­ρός είναι ο 24χρονος Κων­στα­ντί­νος, που πάσχει από αυτι­σμό, πλη­σιά­ζει την Κατε­ρί­να και της λέει ότι έχει παρό­μοια μηχα­νή και πτυ­χίο φωτο­γρα­φί­ας. Τον ρωτάω τι προ­τι­μά να φωτο­γρα­φί­ζει «Αστι­κά τοπία», απα­ντά και μετά ρωτά­ει ευγε­νι­κά και τις δυο μας αν έχου­με facebook κι αν μπο­ρεί να μας κάνει αίτη­μα φιλίας.

Καθώς τα παι­διά φωτο­γρα­φί­ζο­νται η κ. Βαμ­βου­νά­κη εξη­γεί «Έχου­με στεί­λει αιτή­σεις για εργα­σία εκ μέρους κάποιων εργα­ζο­μέ­νων αλλά δυστυ­χώς η αγο­ρά εργα­σί­ας είναι αρνη­τι­κή. Παρό­τι ενη­με­ρώ­νου­με τους εργο­δό­τες ότι ο ΟΑΕΔ ΑμεΑ πλη­ρώ­νει τις ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές για τα τρία πρώ­τα χρό­νια αυτοί δεν είναι θετι­κοί. Και έτσι τους απορ­ρο­φού­με όλους εμείς. Αυτό βέβαια μας έχει φέρει στα όρια της χρε­ω­κο­πί­ας καθώς είναι πολ­λά τα έξο­δα στους μισθούς. Αλλά παι­δί μου, δεν μπο­ρώ να πω όχι. Έχου­με 11 εργα­ζό­με­νους, που είναι κανο­νι­κά με μισθό, και 9 εκπαι­δευό­με­νους που τους δίνου­με κάτι για να κρα­τή­σου­με μια ισορ­ρο­πία. Όμως τα πράγ­μα­τα, όπως κατα­λα­βαί­νε­τε, είναι δύσκολα».

Καθώς χαι­ρε­τά­με τα παι­διά, ο 25χρονος Δαμια­νός, που επί­σης εργά­ζε­ται στο cafe και είναι το μεγα­λύ­τε­ρο πει­ρα­χτή­ρι απ’ όλους έρχε­ται και μου λέει δίνω «Free Hugs». Αγκα­λια­ζό­μα­στε γελώ­ντας. Το ραντε­βού ανα­νε­ώ­νε­ται γι’ αυτήν την Κυρια­κή στα εγκαί­νια του Μύρ­τιλ­λου. Για­τί μαζί είμα­στε καλύτεροι.

Μύρ­τιλ­λο, Τρι­φυ­λί­ας και Λάμ­ψα, εντός πάρ­κου ΚΑΠΑΨ, Τηλέ­φω­να επι­κοι­νω­νί­ας:  211–0123176, 6944–245719, ωρά­ριο λει­τουρ­γί­ας: 9:00 – 23:00 (Δευ­τέ­ρα – Κυριακή)

Όσοι θέλουν να συνει­σφέ­ρουν στη λει­τουρ­γία του Μύρ­τιλ­λου μπο­ρούν να κατα­θέ­σουν χρή­μα­τα στον λογα­ρια­σμό της τρά­πε­ζας Πει­ραιώς IBAN GR 9101710420006042124913779 , code BIC: PIRBGRAA

 

- Δια­φή­μι­ση -

- Διαφήμιση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Αφήστε μια απάντηση

Σημείωση πριν τη φόρμα σχολίων

Σημείωση μετά ΄τη φόρμα σχολίων