- Διαφήμιση -

Η ιστορική αυλαία του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά επιστρέφει 93 χρόνια μετά

Με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου- αφιερώματος "Το εμβληματικό Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά", στις 6 Μαΐου, η αυλαία θα παρουσιαστεί εκ νέου στο κοινό, έχοντας αποκατασταθεί από ειδικούς συντηρητές

Ένα μονα­δι­κής αξί­ας έργο, ηλι­κί­ας 93 χρό­νων επι­στρέ­φει στον χώρο όπου πρω­το­εμ­φα­νί­στη­κε και θα κοσμεί εκ νέου το Δημο­τι­κό Θέα­τρο Πει­ραιά. Πρό­κει­ται για την αυλαία με τίτλο «Αι νύμ­φαι ακού­ου­σαι τον Ορφέα», ένα εξαι­ρε­τι­κά σημα­ντι­κό θεα­τρι­κό τεκ­μή­ριο, μιας και απο­τε­λεί ένα εξαι­ρε­τι­κό δείγ­μα της τέχνης της σκη­νο­γρα­φί­ας, από την περί­ο­δο του Μεσο­πο­λέ­μου που δια­σώ­ζε­ται έως και σήμερα.

Με αφορ­μή την παρου­σί­α­ση του βιβλί­ου- αφιε­ρώ­μα­τος «Το εμβλη­μα­τι­κό Δημο­τι­κό Θέα­τρο του Πει­ραιά», στις 6 Μαΐ­ου, η αυλαία θα παρου­σια­στεί εκ νέου στο κοι­νό, έχο­ντας απο­κα­τα­στα­θεί από ειδι­κούς συντη­ρη­τές, απο­κα­λύ­πτει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η διευ­θύ­ντρια Πολι­τι­σμού του δήμου Πει­ραιά Λίτσα Μπαφούνη.

Μάλι­στα κατά την παρου­σί­α­ση της αυλαί­ας, θα μιλή­σουν οι άνθρω­ποι που την συντή­ρη­σαν, ειδι­κοί συντη­ρη­τές του υπουρ­γεί­ου Πολι­τι­σμού αλλά και άνθρω­ποι που γνω­ρί­ζουν την ιστο­ρία της, που κάθε άλλο παρά μικρή είναι.

«Το 1926 ο τότε δήμαρ­χος Πει­ραιά Τάκης Πανα­γιω­τό­που­λος έκα­νε μια ριζι­κή ανα­καί­νι­ση, στο Δημο­τι­κό Θέα­τρο Πει­ραιά. Ήταν μια πολύ δύσκο­λη επο­χή για την πόλη, είχαν έρθει πρό­σφυ­γες, υπήρ­χε οικο­νο­μι­κή ύφε­ση. Παρήγ­γει­λε σε έναν σκη­νο­γρά­φο, τον Θεό­δω­ρο Αρμε­νό­που­λο, να του κάνει μια αυλαία, μια ζωγρα­φι­κή παρά­στα­ση», ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στι­κά στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Μπαφούνη.

Η αυλαία είναι 80 τμ και απο­τε­λεί ουσια­στι­κά ένα σχέ­διο πάνω σε ύφα­σμα δια­στά­σε­ων 11,60×7,40 μ. Το ότι δια­σώ­θη­κε μέχρι και σήμε­ρα, οφεί­λε­ται σύμ­φω­να με τους ειδι­κούς στο γεγο­νός πως η αυλαία δεν ήταν φτιαγ­μέ­νη από χαρ­τί, όπως συνη­θι­ζό­ταν τότε, αλλά σε ύφα­σμα το οποίο έχει μεγα­λύ­τε­ρη αντο­χή στο χρόνο.

«Όλη η μπού­κα του θεά­τρου, είναι αυτή η αυλαία. Χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε πάρα πολύ, σε πολ­λές παρα­στά­σεις, μέχρι και την δεκα­ε­τία του 1950. Εξαι­τί­ας της συνε­χούς χρή­σης της όμως, η αυλαία εφθά­ρη και για πολ­λά χρό­νια παρέ­με­νε τυλιγ­μέ­νη σε απο­θή­κες», εξη­γεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η διευ­θύ­ντρια Πολι­τι­σμού του δήμου Πειραιά.

Μόλις πριν από 10 χρό­νια κι ενώ όλοι αγνο­ού­σαν την ύπαρ­ξη της, ο σκη­νο­γρά­φος Κώστας Κουρ­μου­λά­κης, την εντό­πι­σε. «Κάλε­σε συντη­ρη­τές έργων τέχνης και προ­χώ­ρη­σαν σε ορι­σμέ­νες εργα­σί­ες συντή­ρη­σης. Εμείς ωστό­σο, πριν από τέσ­σε­ρα χρό­νια ήρθα­με σε επα­φή με το υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού, το τμή­μα Εκτέ­λε­σης Έργων Συντή­ρη­σης Αρχαί­ων και Νεο­τέ­ρων Μνη­μεί­ων και ζητή­σα­με την πλή­ρη απο­κα­τά­στα­ση της», εξη­γεί η κ. Μπαφούνη.

Εξαι­τί­ας της δυσκο­λί­ας να μετα­κι­νη­θεί, τόσο λόγο μεγέ­θους, μιας και αγγί­ζει τα 80 τετρα­γω­νι­κά μέτρα, αλλά και όσο του φόβου να υπο­στεί ολο­κλη­ρω­τι­κή κατα­στρο­φή, οι συντη­ρη­τές επί τρία χρό­νια εργά­ζο­νταν στον χώρο του Θεά­τρου, με έξο­δα του υπουρ­γεί­ου Πολιτισμού.

Σύμ­φω­να με τη διευ­θύ­ντρια Πολι­τι­σμού του δήμου Πει­ραιά, «η αυλαία, εάν και πλή­ρως απο­κα­τα­στη­μέ­νη, δεν επι­τρέ­πε­ται να ανοί­γει και για αυτό τον λόγο έχει στα­θε­ρο­ποι­η­θεί σε τελά­ρο 80 τμ και θα χρη­σι­μο­ποιεί­ται εφε­ξής σε πολ­λές εκδηλώσεις».

Η αυλαία, που είναι ένα πραγ­μα­τι­κό κει­μή­λιο για τον Πει­ραιά, φιλο­τε­χνή­θη­κε από τον σκη­νο­γρά­φο Θεό­δω­ρο Αρμε­νό­που­λο, ο οποί­ος «κρύ­βε­ται πίσω» από τα σκη­νι­κά του­λά­χι­στον 90 παρα­στά­σε­ων. Σήμε­ρα, σώζο­νται μόλις 23 μακέ­τες σκη­νι­κών. Η αυλαία του Δημο­τι­κού Θεά­τρου Πει­ραιά ξεκί­νη­σε τον Αύγου­στο του 1926 και ολο­κλη­ρώ­θη­κε μέσα στον ίδιο χρό­νο. Αυτό προ­κύ­πτει, από την υπο­γρα­φή του ίδιου του καλ­λι­τέ­χνη που υπάρ­χει στο κάτω μέρος των σκηνικών.

Ακό­μη αυτό που μπο­ρεί κάποιος να δια­κρί­νει εύκο­λα, στην πίσω όψη της αυλαί­ας, είναι τα ονό­μα­τα, τις υπο­γρα­φές και κάποια σχέ­δια των ανθρώ­πων που συμ­με­τεί­χαν στην κατα­σκευή και τοπο­θέ­τη­ση της. Ηλε­κτρο­λό­γοι, καλ­λι­τέ­χνες, μηχα­νι­κοί, τεχνι­κοί που στο πέρα­σμα του χρό­νου, με τον ένα ή τον άλλο τρό­πο βοή­θη­σαν στην ύπαρ­ξη και την λει­τουρ­γία της αυλαί­ας με την πρώ­τη να κατα­γρά­φε­ται το 1937 και οι τελευ­ταί­ες κατα­γρα­φές να γίνο­νται το 1945.

 

Πηγή www.in.gr

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Διαφήμιση -

- Δια­φή­μι­ση -

Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Αφήστε μια απάντηση

Σημείωση πριν τη φόρμα σχολίων

Σημείωση μετά ΄τη φόρμα σχολίων