Βόμβα σεισμολόγων για το σεισμό της Αθήνας

Μιας περιο­χής η οποία το 1981 έδω­σε έναν από τους πλέ­ον ισχυ­ρούς σει­σµούς στη χώρα και απο­τέ­λε­σε την αφο­ρµή για την ανα­θε­ώ­ρη­ση του αντι­σει­σµι­κού σχε­δια­σµού στην Ελλάδα.

Τόσο ο πρό­ε­δρος του Γεω­δυ­να­µι­κού Ινστι­τού­του, Ακης Τσε­λέ­ντης, όσο και ο καθη­γη­τής Σει­σµο­λο­γί­ας του Πανε­πι­στη­µί­ου Αθη­νών, Κων­στα­ντί­νος Μακρό­που­λος, µιλούν ανοι­χτά για το «θηρίο» των Αλκυο­νί­δων που µπο­ρεί µέσα στα επό­µε­να δύο χρό­νια να ξυπνή­σει µνή­µες του ’81, ενώ από την πλευ­ρά τους οι γεω­λό­γοι κάνουν λόγο για πολ­λά ρήγµα­τα στις Αλκυο­νί­δες, τα οποία, ωστό­σο, εµφα­νί­ζουν περιο­δι­κό­τη­τα µεγα­λύ­τε­ρη των 40 χρόνων.

Οι επι­στή­µο­νες, οι οποί­οι παρα­κο­λου­θούν τον Κοριν­θια­κό από το 1981 σε συνερ­γα­σία µε διε­θνή, σει­σµο­λο­γι­κά ινστι­τού­τα, επι­κε­ντρώ­νο­νται πλέ­ον στην περιο­χή όπου βρί­σκε­ται ανά­µε­σα στο ανα­το­λι­κό τµή­µα του ρήγµα­τος των Αλκυο­νί­δων και στο ρήγµα που έδω­σε τα 5,1 Ρίχτερ στη Μαγού­λα. Οι 200 σει­σµοί που κατέ­γρα­ψε το προ­σω­ρι­νό, σει­σµο­λο­γι­κό δίκτυο του Πανε­πι­στη­µί­ου Αθη­νών στη δυτι­κή Πάρ­νη­θα τις τελευ­ταί­ες δεκα­πέ­ντε ηµέ­ρες καθι­στούν ιδιαί­τε­ρα επι­φυ­λα­κτι­κούς τους επι­στή­µο­νες για τα «αχαρ­το­γρά­φη­τα» ρήγµα­τα στα 40 χιλιό­µε­τρα ανά­µε­σα στη Μάγου­λα και τις Αλκυονίδες.

Σήμε­ρα, το «Εθνος» φέρ­νει στο φως τον χάρ­τη µε τη σει­σµι­κό­τη­τα του ρήγµα­τος της δυτι­κής Πάρ­νη­θας, καθώς και τις µελέ­τες των ξένων σει­σµο­λο­γι­κών ινστι­τού­των για το σει­σµό του 1981 στις Αλκυο­νί­δες που ανέ­δει­ξαν τα ενερ­γά ρήγµα­τα στη διευ­ρυ­µέ­νη ζώνη του Κορινθιακού.

Δύο εβδο­µά­δες µετά τα 5,1 Ρίχτερ που ταρα­κού­νη­σαν την Κεντρι­κή Ελλά­δα, µε τους σει­σµούς από το ρήγµα της Μαγού­λας να γίνο­νται αισθη­τοί στους κατοί­κους του Λεκα­νο­πε­δί­ου σε καθη­µε­ρι­νή βάση, το εργα­στή­ριο σει­σµο­λο­γί­ας του Πανε­πι­στη­µί­ου Αθη­νών εγκα­τέ­στη­σε ένα προ­σω­ρι­νό, τοπι­κό, σει­σµο­λο­γι­κό δίκτυο µελε­τώ­ντας τη δρα­στη­ριό­τη­τα της περιο­χής. Από τις 19 Ιου­λί­ου µέχρι και σήµε­ρα οι σει­σµο­γρά­φοι έχουν κατα­γρά­ψει περισ­σό­τε­ρους από 200 σει­σµούς, µικρό­τε­ρης έντα­σης από την πρώ­τη δόνη­ση, ενώ οι ερευ­νη­τές προ­σπα­θούν να απο­κρυ­πτο­γρα­φή­σουν τα ενερ­γά ρήγµα­τα στην ευρύ­τε­ρη περιοχή.

Ο καθη­γη­τής και διευ­θυ­ντής του εργα­στη­ρί­ου Σει­σµο­λο­γί­ας του Πανε­πι­στη­µί­ου Αθη­νών, Πανα­γιώ­της Παπα­δη­µη­τρί­ου, ανέ­φε­ρε στο «Εθνος» ότι ο σει­σµός της 19ης Ιου­λί­ου ενερ­γο­ποί­η­σε ξανά το ρήγµα της Πάρ­νη­θας και έστρε­ψε το ενδια­φέ­ρον των σει­σµο­λό­γων στην περιο­χή ανά­µε­σα στον Ανα­το­λι­κό Κοριν­θια­κό και στη Μαγούλα.

«Αυτή την περί­ο­δο µας απα­σχο­λεί κυρί­ως το δυτι­κό τµή­µα του ρήγµα­τος της Πάρ­νη­θας, το οποίο είναι κοντά στα περι­φε­ρεια­κά ρήγµα­τα του Κοριν­θια­κού. Είναι µια περιο­χή για την οποία δεν έχου­µε ολο­κλη­ρω­µέ­νη γνώ­ση των ενερ­γών ρηγµά­των, µε απο­τέ­λε­σµα να αυξά­νε­ται ο βαθµός επι­κιν­δυ­νό­τη­τας από επι­κεί­µε­νους σει­σµούς, όπως συνέ­βη και µε τον πρό­σφα­το σει­σµό των 5,1 που προ­κά­λε­σε αρκε­τά προβλήµατα.

Πρό­κει­ται για επι­φα­νεια­κά ρήγµα­τα πάνω σε κατοι­κη­µέ­νες περιο­χές, τα οποία µπο­ρούν να δώσουν έναν σει­σµό µέχρι 6 Ρίχτερ. ∆εν λέµε ότι οι Αλκυο­νί­δες επη­ρε­ά­ζο­νται από αυτό το ρήγµα, αλλά µελε­τά­µε την περιο­χή που ξεκι­νά από τα ανα­το­λι­κά του Κοριν­θια­κού, το Αλε­πο­χώ­ρι, και φτά­νει µέχρι τη Μάγου­λα. Για αυτήν την περιο­χή γνω­ρί­ζου­µε ελάχιστα.

Έτσι, το εργα­στή­ριο σει­σµο­λο­γί­ας του ΕΚΠΑ εγκα­τέ­στη­σε ένα προ­σω­ρι­νό, τοπι­κό, σει­σµο­λο­γι­κό δίκτυο για την ανα­λυ­τι­κή και ακρι­βέ­στε­ρη κατα­γρα­φή της σει­σµι­κής ακο­λου­θί­ας. Μέχρι σήµε­ρα έχουν κατα­γρα­φεί περισ­σό­τε­ρες από 200 σει­σµι­κές δονή­σεις» εξη­γεί ο έµπει­ρος σει­σµο­λό­γος και προει­δο­ποιεί ότι υπάρ­χουν υπο­ψί­ες πως ανά­µε­σα στην Πάρ­νη­θακαι στον Ανα­το­λι­κό Κοριν­θια­κό µπο­ρεί να προ­κύ­ψει ένα σοβα­ρό συµβάν το επό­µε­νο διάστηµα.

Ο κ. Παπα­δη­µη­τρί­ου το 1982 σε συνερ­γα­σία µε µια ερευ­νη­τι­κή οµά­δα από πανε­πι­στή­µια της Γαλ­λί­ας και της Αγγλί­ας, δηµο­σί­ευ­σαν µια µελέ­τη για τη σει­σµι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα του 1981 στον Κοριν­θια­κό Κόλ­πο. Οι επι­στή­µο­νες κατέ­λη­ξαν στο συµπέ­ρα­σµα πως, πέρα από τα υπο­θα­λάσ­σια, ενερ­γο­ποι­ή­θη­καν και χερ­σαία ρήγµα­τα στην ευρύ­τε­ρη περιο­χή της Περα­χώ­ρας, απο­λή­ξεις των οποί­ων φτά­νουν µέχρι τα Μέγα­ρα και το Αλε­πο­χώ­ρι.

«Χαρ­το­γρα­φή­σα­µε τις επι­φα­νεια­κές διαρ­ρή­ξεις που προ­κλή­θη­καν από τους τρεις µεγά­λους σει­σµούς και αυτό έχει µεγά­λη πρα­κτι­κή σηµα­σία, διό­τι, αν τα ρήγµα­τα βρί­σκο­νται κοντά σε κατοι­κη­µέ­νες περιο­χές, δηµιουρ­γούν αυξη­µέ­νο βαθµό επι­κιν­δυ­νό­τη­τας. Τα κανο­νι­κά ρήγµα­τα που ενερ­γο­ποι­ή­θη­καν είχαν απο­τέ­λε­σµα τη διεύ­ρυν­ση του Κοριν­θια­κού κόλ­που, η οποία συντε­λεί­ται εδώ και εκα­το­µµύ­ρια χρό­νια. Εκτός από τα υπο­θα­λάσ­σια, στις Αλκυο­νί­δες, ανα­κα­λύ­ψα­µε ότι υπάρ­χουν ενερ­γά, επι­φα­νεια­κά ρήγµα­τα ανά­µε­σα στις πόλεις του Αλε­πο­χω­ρί­ου και των Μεγά­ρων» λέει στο «Εθνος» ο κ. Παπα­δη­µη­τρί­ου και τονί­ζει πως οι σει­σµοί του ’81 ήταν ορό­ση­µο για την αντι­σει­σµι­κή θωρά­κι­ση της χώρας.

«Στον σει­σµό του 1981 είχα­µε επι­φα­νεια­κές, εδα­φι­κές µετα­το­πί­σεις που σε συγκε­κρι­µέ­να σηµεία ξεπερ­νού­σαν το 1 µ. Το φαι­νό­µε­νο ήταν εντυ­πω­σια­κό και παρα­µέ­νει µέχρι σήµε­ρα ένας από τους πλέ­ον σηµα­ντι­κούς σει­σµούς τα τελευ­ταία 50 χρό­νια στη χώρα µας. Κάθε χρό­νο έρχο­νται επι­στή­µο­νες και φοι­τη­τές από διά­φο­ρα πανε­πι­στή­µια του κόσµου για να µελε­τή­σουν αυτά τα ρήγµα­τα. Είναι «σχο­λείο» και θα µπο­ρού­σε να απο­τε­λέ­σει αιτία κατα­σκευ­ής µου­σεί­ου ή γεω­λο­γι­κού πάρ­κου όπως συνέ­βη στο Κόµπε της Ιαπω­νί­ας και σε άλλα µέρη του κόσµου» τονί­ζει, επι­ση­µαί­νο­ντας ότι έπει­τα από αυτούς τους σει­σµούς ανα­θε­ω­ρή­θη­κε ο αντι­σει­σµι­κός κανο­νι­σµός στην Ελλάδα.

Την περιο­χή του Κοριν­θια­κού µελε­τά τα τελευ­ταία 16 χρό­νια και ο ανα­πλη­ρω­τής καθη­γη­τής Τεκτο­νι­κής Γεω­λο­γί­ας και Φυσι­κών Κατα­στρο­φών στο Γεω­πο­νι­κό Πανε­πι­στή­µιο Αθη­νών, Ιωάν­νης Παπα­νι­κο­λά­ου. Οπως λέει στο «Εθνος», το συγκε­κρι­µέ­νο ρήγµα εκτεί­νε­ται σε από­στα­ση µεγα­λύ­τε­ρη των 35 χιλιο­µέ­τρων και δοµεί­ται από επι­µέ­ρους τεµά­χια τα οποία ανά πάσα στι­γµή µπο­ρούν να δώσουν έναν µεγά­λο σει­σµό, αντί­στοι­χο µε αυτόν του 1981.

«Το 1981 είχα­µε τη διάρ­ρη­ξη δύο τέτοιων τεµα­χών του Σκί­νου και των Πισί­ων µε µεγά­λες επι­φα­νεια­κές διαρ­ρή­ξεις έως και 1,5 µ. και βύθι­ση της ακτο­γρα­µµής έως και 1 µ. ∆ηλα­δή, λόγω των σει­σµών του 1981, προ­κλή­θη­καν µετα­βο­λές στο ανά­γλυ­φο και σε όλη την παρά­κτια ζώνη. Για το τέµα­χος του Σκί­νου ξέρου­µε από δηµο­σιευ­µέ­νες, παλαιο­σει­σµο­λο­γι­κές µελέ­τες ότι ο ρυθµός επα­νά­λη­ψης µε βάση τη µετα­τό­πι­ση χρο­νο­λο­γη­µέ­νων παλαιο­ε­δα­φών είναι περί­που στα 350 χρό­νια. Πέρυ­σι δηµο­σιεύ­σα­µε µια µεγά­λη µελέ­τη (σε συνερ­γα­σία µε συνα­δέλ­φους από το πανε­πι­στή­µιο της Κολω­νί­ας και του Ααχεν) για το τέµα­χος στα Πίσια, µέσω µιας πρω­το­πο­ρια­κής µεθό­δου χρο­νο­λό­γη­σης των παλαιο­τέ­ρων σει­σµών. Το συµπέ­ρα­σµα είναι ότι το συγκε­κρι­µέ­νο ρήγµα έχει έναν χρό­νο επα­νά­λη­ψης των 1.100 περί­που χρό­νων για το συγκε­κρι­µέ­νο τέµα­χος, µε πιο πρό­σφα­το γεγο­νός αυτό του 1981».

Σύµφω­να µε τον κ. Παπα­νι­κο­λά­ου, η ευρύ­τε­ρη περιο­χή του Κοριν­θια­κού έχει διά­φο­ρα ρήγµα­τα – όχι µόνο αυτό που δρα­στη­ριο­ποι­ή­θη­κε το 1981. Συνε­πώς, η πιθα­νό­τη­τα να έχου­µε έναν µεγά­λο σει­σµό στην επό­µε­νη διε­τία είναι απλώς ένα στα­τι­στι­κό στοι­χείο το οποίο δεν είναι απα­ραί­τη­το πως θα επαληθευτεί.

Πηγή www.newsbomb.gr

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -