Πέθανε ο δημοσιογράφος Δημήτρης Λυμπερόπουλος ‑Είχε γράψει τη βιογραφία του Ωνάση

«Γνώ­ρι­σα δια­ση­μό­τη­τες, που μόνο ως ρεπόρ­τερ θα μπο­ρού­σα να πλη­σιά­σω. Κάποιες, όπως ο Αρι­στο­τέ­λης Ωνά­σης, η Μαρία Κάλ­λας, ο Μάνος Χατζι­δά­κις, η Μελί­να Μερ­κού­ρη, ο Τέλης Σαβά­λας, με τίμη­σαν με τη φιλία τους.… Υπήρ­ξα ένας ρεπόρ­τερ που κωπη­λά­τη­σε σε ήρε­μες θάλασ­σες με γορ­γό­νες και δελ­φί­νια, αλλά και σε επι­κίν­δυ­να περά­σμα­τα με πιράν­χας και σε αγριε­μέ­νους ωκε­α­νούς με καρ­χα­ρί­ες» έγρα­φε ο Δημή­τρης Λυμπε­ρό­που­λος στην επί­ση­μη ιστο­σε­λί­δα του.

Είχε γρά­ψει αρκε­τά βιβλία, ανά­με­σά τους και τις βιο­γρα­φί­ες Ωνά­ση και Νιάρ­χου, ενώ την είδη­ση του θανά­του του Δημή­τρη Λυμπε­ρό­που­λου, έκα­νε γνω­στή μέσω της σελί­δας του στο Facebook, ο Νίκος Μαστοράκης.

Μια ζωή δίπλα σε διά­ση­μες προσωπικότητες

Στο βιο­γρα­φι­κό του στην ιστο­σε­λί­δα του, ο Δημή­τρης Λυμπε­ρό­που­λος είχε γράψει:
«Ξεκί­νη­σε τις αρχές της δεκα­ε­τί­ας του 50 κάνο­ντας σκί­τσα και γρά­φο­ντας στην Αθλη­τι­κή Ηχώ των Θ. Σέμπου — Γ. Γεωρ­γα­λά. Δημιούρ­γη­σε αθλη­τι­κή σελί­δα στο Εμπρός του Καλα­πο­θά­κη. Ταξί­δε­ψε με εθνι­κές ομά­δες στί­βου και ποδο­σφαί­ρου στο εξω­τε­ρι­κό και γρά­φει εντυ­πώ­σεις από τις χώρες που έχει επι­σκε­φτεί. Το 1951 σκι­τσά­ρει και παίρ­νει συνέ­ντευ­ξη από τον Μορίς Σεβα­λιέ στην Αλεξάνδρεια.

Τον Σεπτέμ­βριο του 1959, όταν ο Ωνά­σης έχει απα­γά­γει την Μαρία Κάλ­λας (οικειο­θε­λώς) και τον πολιορ­κούν στη Γλυ­φά­δα δεκά­δες ρεπόρ­τερ και παπα­ρά­τσι από όλο τον κόσμο, κατορ­θώ­νει και ανε­βαί­νει στη θαλα­μη­γό του Χρι­στί­να και παίρ­νει από τον Έλλη­να κροί­σο παγκό­σμια απο­κλει­στι­κή συνέ­ντευ­ξη, για την εφη­με­ρί­δα Έθνος. Το 1960 πηγαί­νει στη Νάπο­λι (χωρίς την αρχι­κή έγκρι­ση της εφη­με­ρί­δας του) κάνει καθη­με­ρι­νή περι­γρα­φή των επτά ολυ­μπια­κών ιστιο­δρο­μιών του δια­δό­χου Κων­στα­ντί­νου και μετά την τελευ­ταία, το Έθνος βγά­ζει παράρ­τη­μα. Το 1962 είναι ο μονα­δι­κός Έλλη­νας δημο­σιο­γρά­φος, ανά­με­σα στους ελά­χι­στους ξένους, καλε­σμέ­νος της Του­έ­ντιθ Σέν­τσου­ρυ Φοξ, στα γυρί­σμα­τα της Κλε­ο­πά­τρας με την Λιζ Τέη­λορ στην Σινε­τσι­τά. Το 1966, μεσο­λα­βεί η Μις Υφή­λιος Κορί­να Τσο­πέη και τον καλεί ο τσέρ­μαν της FOX Σπύ­ρος Σκού­ρας να επι­σκε­φθεί το Χόλι­γουντ, αλλά στο Μπρό­ντ­γου­εη γίνο­νται οι πρό­βες του μιού­ζι­καλ των Ντα­σέν — Χατζι­δά­κι Ίλυα Ντάρ­λινγκ και κολ­λά­ει στη παρέα του Μάνου και της Μελί­νας. Μένει στη Νέα Υόρ­κη, όπου κάνει παρέα με γίγα­ντες ως τον Οκτώ­βρη του 1968. Τότε ο Ωνά­σης του λέει ότι σε λίγες ημέ­ρες όλα τα ειδη­σε­ο­γρα­φι­κά πρα­κτο­ρεία θα στεί­λουν απε­σταλ­μέ­νους στο Σκορ­πιό που θα πλημ­μυ­ρί­σει από παπα­ρά­τσι. Επι­στρέ­φει στην Ελλά­δα για τον «γάμο του αιώνα».

Εργά­ζε­ται σε αρκε­τές εφη­με­ρί­δες και περιο­δι­κά, αλλά συνεν­νο­εί­ται από­λυ­τα μόνο με δύο «εφη­με­ρι­δά­δες»: τον Στέ­φα­νο Κρα­νιώ­τη στο Έθνος των Νικο­λό­που­λου — Κυρια­ζή­δων και τον Αλέ­κο Φιλιπ­πό­που­λο στην Απο­γευ­μα­τι­νή του Μπό­τση και αργό­τε­ρα στο νέο Έθνος και στις Εικό­νες του Μπό­μπο­λα. Κάνει και τηλε­ό­ρα­ση, στον “Ελεύ­θε­ρο ρεπόρ­τερ” παίρ­νει συνε­ντεύ­ξεις από διά­ση­μους ή εντε­λώς άση­μους και στο “Αθώ­ος ή ένο­χος” “δικά­ζει” τον Θανά­ση Βέγ­γο (για­τί τόλ­μη­σε να συνα­γω­νι­στεί στο Φεστι­βάλ Θεσ­σα­λο­νί­κης σταρ ηθο­ποιούς και να τους πάρει το πρώ­το βρα­βείο…) τον Φέρεντς Πού­σκας και τον πατέ­ρα της Μαρί­ας Κάλ­λας! Σε χαλε­πές ημέ­ρες (όπου είχε να πλη­ρω­θεί αρκε­τά 15νθήμερα ή του έδι­ναν δια­τα­κτι­κές…) παρου­σιά­ζει χορευ­τι­κούς δια­γω­νι­σμούς και σόου μόδας.

Μέσα σε 15 χρό­νια είχε γρά­ψει δέκα βιβλία (βιο­γρα­φί­ες Ωνά­ση, Νιάρ­χου και μυθιστορήματα).

Πηγή www.iefimerida.gr

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -