του Χαράλαμπου Στέρτσου
ΜΕΡΟΣ Α
Ο αρχαίος Δήμος Ξυπετής και το Ρένδιον Πεδίον
Ο Άγιος Ιωάννης Ρέντης, μια περιοχή που σήμερα συναντάται στο δυτικό Λεκανοπέδιο και αποτελεί δημοτική ενότητα του Δήμου Νίκαιας – Αγίου Ιωάννη Ρέντη, έχει πίσω της μια ιστορική διαδρομή που χάνεται στα βάθη των αιώνων. Όσο και αν σήμερα τα εργοστάσια, οι αποθήκες και οι συγκοινωνιακοί κόμβοι κυριαρχούν στο τοπίο, κάτω από την άσφαλτο του Ρέντη υπάρχει ένα υπόστρωμα μνήμης που μαρτυρά τη σύνδεσή του με την αρχαία Αθήνα.
Κατά την αρχαιότητα, η περιοχή αποτελούσε τμήμα του Δήμου Ξυπετής (ή και Δήμος Τρώων), ο οποίος μαζί με τους Δήμους Φαλήρου, Θυμοιτάδων και Πειραιώς σχημάτιζαν το λεγόμενο «Τετράκωμον Ηράκλειον». Η διοικητική αυτή ενότητα είχε ιδιαίτερη σημασία, καθώς συνδύαζε την ενδοχώρα με την παράκτια και ναυτική ισχύ της αρχαίας Αθήνας. Εικάζεται ότι κάπου εδώ βρισκόταν το λεγόμενο «Ρένδιον Πεδίον» (ή «Ρένδειον»), τοποθεσία όπου –σύμφωνα με ορισμένες ιστορικές αναφορές– ίδρυσε ο φιλόσοφος Επίκουρος τη σχολή του το 358 π.Χ. Αν και η σύνδεση αυτή δεν είναι αποδεδειγμένη ιστορικά, η ταύτιση δεν παύει να γοητεύει.
Οι Ιπποθοωντίδες και η στρατιωτική-αγροτική φυσιογνωμία
Από τον 6ο π.Χ. αιώνα και μέχρι τη ρωμαϊκή περίοδο, η περιοχή κατοικήθηκε από την ισχυρή φυλή των Ιπποθοωντιδών, οι οποίοι φέρεται να μετανάστευσαν από την Ιωνία και εγκαταστάθηκαν σε διάφορους δήμους της δυτικής Αττικής – από τη Δεκέλεια έως τον Πειραιά. Οι Ιπποθοωντίδες είχαν στρατιωτική δομή, καθώς ανέπτυσσαν σώματα ιππέων και ασχολούνταν με την εκτροφή και εξοπλισμό πολεμικών ίππων. Οι εύφορες πεδιάδες του Ρέντη προσφέρονταν για τέτοιες δραστηριότητες, καθώς και για καλλιέργειες που συνόδευαν τα ιπποφορβεία.
Βυζαντινές αναφορές και Φραγκοκρατία
Κατά τη βυζαντινή περίοδο, η περιοχή φαίνεται να υπαγόταν στον Δήμο των Ελαιέων, παραμένοντας αγροτική και μάλλον αραιοκατοικημένη. Οι σιωπηλές της μεταβάσεις στους αιώνες δεν άφησαν πυκνά ίχνη, μέχρι που κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας η περιοχή συσχετίστηκε με την επιφανή οικογένεια των Ρέντηδων ή Ρένδηδων. Η ύπαρξη του ναού του Αγίου Ιωάννη, ο οποίος συνδέθηκε με την οικογένεια αυτή, οδήγησε στην καθιέρωση της σημερινής ονομασίας.
Η λέξη “Ρέντης” φέρεται να προέρχεται από τη φράση «εκ των έσω ρέον ύδωρ», υποδηλώνοντας πιθανώς την ύπαρξη υπόγειων υδάτινων ρευμάτων ή πηγών. Το όνομα απαντάται σε γραπτές πηγές από τον 16ο αιώνα και διατηρήθηκε μέχρι σήμερα, σε πείσμα των μεγάλων μετασχηματισμών που δέχτηκε η περιοχή.
Από τον Δήμο στον σύγχρονο Ρέντη
Η διοικητική αυτονόμηση του Ρέντη ήρθε αρκετά αργότερα, όταν το 1925 δημιουργήθηκε η Κοινότητα Αγίου Ιωάννη Ρέντη από τμήματα των Δήμων Αθηναίων και Πειραιώς. Έκτοτε, η ιστορία του ακολουθεί μια συνεχή πορεία μεταμορφώσεων, από αγροτική ενδοχώρα σε βιομηχανικό και εμπορικό κέντρο, με την ιστορική του ρίζα να φωτίζει το παρελθόν και να θέτει ερωτήματα για το μέλλον.
📚 Βιβλιογραφία
-
Καπετανάκης Γ. κ.ά. (2007). Άγιος Ιωάννης Ρέντη. Η ιστορική και η πολεοδομική του εξέλιξη. Δήμος Αγίου Ιωάννη Ρέντη.
-
Αναλυτή Β. (2007). Πολεοδομική εξέλιξη και κοινωνική κατοικία στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη. Δήμος Αγίου Ιωάννη Ρέντη.
-
ΕΣΥΕ. Απογραφές πληθυσμού.
-
ΦΕΚ 48/Α’ (1925): Ίδρυση Κοινότητας Αγίου Ιωάννη Ρέντη.
Βρείτε μας και στη σελίδα μας στο Facebook: Νίκαια — Αγίου Ιωάννη Ρέντη σήμερα





Τα σχόλια είναι κλειστά.