του Μπάμπη Στέρτσου
Η Γαλλία διανύει περίοδο πολιτικής αστάθειας και έντασης, με τον Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν να βρίσκεται αντιμέτωπος με αυξημένες αντιδράσεις για τις κυβερνητικές επιλογές, ιδιαίτερα στο πεδίο της οικονομίας και των περικοπών.
Κατάρρευση κυβέρνησης Bayrou
-
Ο πρωθυπουργός Φρανσουά Μπαϊρού ηττήθηκε σε ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή με 364 βουλευτές κατά, 194 υπέρ και 25 αποχές.
-
Το κύριο σημείο τριβής ήταν το προτεινόμενο πακέτο δημοσιονομικών μέτρων για το 2026, που περιελάμβανε μεγάλες περικοπές δαπανών (~€44 δισ.), κατάργηση δύο εθνικών αργιών και παύση αύξησης κάποιων συντάξεων.
-
Ο Μπαϊρού υπέβαλε την παραίτησή του στο Ελιζέ, ανοίγοντας τον δρόμο για την τοποθέτηση νέου πρωθυπουργού.
Νέος πρωθυπουργός: Σεμπαστιάν Λεκορνί
-
Ο Μακρόν διόρισε τον Σεμπαστιάν Λεκορνί ως νέο πρωθυπουργό. Είναι 39 ετών, πρώην υπουργός Άμυνας, και θεωρείται στενός του συνεργάτης.
-
Ο Λεκορνί καλείται να διαχειριστεί ένα ιδιαίτερα διχασμένο κοινοβούλιο, χωρίς σαφές πλειοψηφικό μπλοκ, και να περάσει τον προϋπολογισμό για το 2026.
-
Υποσχέθηκε έναν «βαθύ διαχωρισμό» (profound break) με παλιότερες πολιτικές νοοτροπίες, συνεργασία με την αντιπολίτευση και αλλαγές στον τρόπο διακυβέρνησης.
Κινητοποιήσεις κοινωνικού χαρακτήρα
-
Η αντίδραση της αντιποίτευσης ήταν άμεση: ξεκίνησε το κίνημα “Bloquons Tout” (“Να μπλοκάρουμε τα πάντα”), με διαδηλώσεις, αποκλεισμούς δρόμων και σιδηροδρομικών γραμμών, επεισόδια, χρήση δακρυγόνων κ.λπ.
-
Οι διαμαρτυρίες αυτές δεν περιορίζονται σε ένα πολιτικό χώρο· συμμετέχουν ομάδες από αριστερά και δεξιά, αλλά και νέοι πολίτες που εκφράζουν έντονη δυσαρέσκεια για την οικονομική κατάσταση, την αύξηση των τιμών, τις περικοπές στις δημόσιες υπηρεσίες και την αντίληψη ότι η πολιτική ελίτ δεν αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα.
-
Η αστυνομία έχει κινητοποιηθεί σε μεγάλη κλίμακα για να αντιμετωπίσει τις κινητοποιήσεις.
Προκλήσεις προς αντιμετώπιση
-
Δημοσιονομική εξισορρόπηση
Η κυβέρνηση θέλει να μειώσει το δημοσιονομικό έλλειμμα, να ελέγξει το χρέος, αλλά οι πολιτικές περικοπές συναντούν έντονη κοινωνική αντίσταση. -
Κοινοβουλευτική αστάθεια
Μετά τις εκλογές του 2023, δεν υπάρχει ισχυρή πλειοψηφία. Αυτό δημιουργεί δυσκολίες στο να περάσουν νομοσχέδια, ιδιαίτερα όταν αγγίζουν ευαίσθητα θέματα όπως οι κοινωνικές παροχές. -
Κοινωνική δυσαρέσκεια
Η οργή για την ακρίβεια, τα φορτία της φορολογίας, τον περιορισμό των δημόσιων δαπανών και τις επιπτώσεις στα επίπεδα διαβίωσης οδηγεί σε εντεινόμενες κινητοποιήσεις. -
Πολιτικό ρίσκο για Μακρόν
Με συχνές αλλαγές πρωθυπουργών, κινητοποιήσεις και κρίση εμπιστοσύνης, το προεδρικό στίγμα κινδυνεύει να αποδυναμωθεί. Εάν δεν κατορθώσει να διαμορφώσει συγκλίσεις, μπορεί να υποστεί πολιτικό κόστος.
Πιθανές κατευθύνσεις
-
Ενίσχυση διπλής προσέγγισης: οικονομική πειθαρχία συν ενισχυμένα μέτρα κοινωνικής υποστήριξης, προκειμένου να μετριαστεί η κοινωνική δυσαρέσκεια.
-
Επιχειρήσεις για ευρύτερες πολιτικές συμμαχίες ή συνεργασίες, ίσως προσεγγίζοντας μετριοπαθείς από την αντιπολίτευση, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ψήφιση του προϋπολογισμού.
-
Μεταρρυθμίσεις στη φορολογία, τον δημόσιο τομέα και την διοίκηση, ώστε να μειωθεί το κόστος, αλλά με τρόπο που να μην επιβαρύνει δυσανάλογα τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα.
Συμπέρασμα
Οι πρόσφατες εξελίξεις στη Γαλλία δείχνουν ότι η χώρα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι: ανάμεσα στην ανάγκη για σταθερότητα και οικονομική διαχείριση, και στην πίεση από πολίτες και ομάδες που αισθάνονται πως οι κυβερνητικές πρωτοβουλίες πλήττουν την καθημερινότητά τους. Ο νέος πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί έχει δύσκολο έργο: να εξασφαλίσει κοινοβουλευτική υποστήριξη, να διαχειριστεί τις κοινωνικές αντιδράσεις, και να πείσει ότι υπάρχει όραμα για αλλαγή και ανασύνταξη — χωρίς να καταστρατηγηθεί η πολιτική σταθερότητα.
Βρείτε μας στη σελίδα μας στο facebooκ: Η Γαλλία σήμερα




