- Διαφήμιση -

Γαλλία: Πολιτικό τοπίο υπό πίεση

του Μπάμπη Στέρτσου

Η Γαλ­λία δια­νύ­ει περί­ο­δο πολι­τι­κής αστά­θειας και έντα­σης, με τον Πρό­ε­δρο Εμα­νου­έλ Μακρόν να βρί­σκε­ται αντι­μέ­τω­πος με αυξη­μέ­νες αντι­δρά­σεις για τις κυβερ­νη­τι­κές επι­λο­γές, ιδιαί­τε­ρα στο πεδίο της οικο­νο­μί­ας και των περικοπών.


Κατάρρευση κυβέρνησης Bayrou

  • Ο πρω­θυ­πουρ­γός Φραν­σουά Μπαϊ­ρού ηττή­θη­κε σε ψήφο εμπι­στο­σύ­νης στη Βου­λή με 364 βου­λευ­τές κατά, 194 υπέρ και 25 αποχές.

  • Το κύριο σημείο τρι­βής ήταν το προ­τει­νό­με­νο πακέ­το δημο­σιο­νο­μι­κών μέτρων για το 2026, που περιε­λάμ­βα­νε μεγά­λες περι­κο­πές δαπα­νών (~€44 δισ.), κατάρ­γη­ση δύο εθνι­κών αργιών και παύ­ση αύξη­σης κάποιων συντάξεων.

  • Ο Μπαϊ­ρού υπέ­βα­λε την παραί­τη­σή του στο Ελι­ζέ, ανοί­γο­ντας τον δρό­μο για την τοπο­θέ­τη­ση νέου πρωθυπουργού.


Νέος πρωθυπουργός: Σεμπαστιάν Λεκορνί

  • Ο Μακρόν διό­ρι­σε τον Σεμπα­στιάν Λεκορ­νί ως νέο πρω­θυ­πουρ­γό. Είναι 39 ετών, πρώ­ην υπουρ­γός Άμυ­νας, και θεω­ρεί­ται στε­νός του συνεργάτης.

  • Ο Λεκορ­νί καλεί­ται να δια­χει­ρι­στεί ένα ιδιαί­τε­ρα διχα­σμέ­νο κοι­νο­βού­λιο, χωρίς σαφές πλειο­ψη­φι­κό μπλοκ, και να περά­σει τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό για το 2026.

  • Υπο­σχέ­θη­κε έναν «βαθύ δια­χω­ρι­σμό» (profound break) με παλιό­τε­ρες πολι­τι­κές νοο­τρο­πί­ες, συνερ­γα­σία με την αντι­πο­λί­τευ­ση και αλλα­γές στον τρό­πο διακυβέρνησης.


Κινητοποιήσεις κοινωνικού χαρακτήρα

  • Η αντί­δρα­ση της αντι­ποί­τευ­σης  ήταν άμε­ση: ξεκί­νη­σε το κίνη­μα “Bloquons Tout” (“Να μπλο­κά­ρου­με τα πάντα”), με δια­δη­λώ­σεις, απο­κλει­σμούς δρό­μων και σιδη­ρο­δρο­μι­κών γραμ­μών, επει­σό­δια, χρή­ση δακρυ­γό­νων κ.λπ.

  • Οι δια­μαρ­τυ­ρί­ες αυτές δεν περιο­ρί­ζο­νται σε ένα πολι­τι­κό χώρο· συμ­με­τέ­χουν ομά­δες από αρι­στε­ρά και δεξιά, αλλά και νέοι πολί­τες που εκφρά­ζουν έντο­νη δυσα­ρέ­σκεια για την οικο­νο­μι­κή κατά­στα­ση, την αύξη­ση των τιμών, τις περι­κο­πές στις δημό­σιες υπη­ρε­σί­ες και την αντί­λη­ψη ότι η πολι­τι­κή ελίτ δεν αντι­λαμ­βά­νε­ται την πραγματικότητα.

  • Η αστυ­νο­μία έχει κινη­το­ποι­η­θεί σε μεγά­λη κλί­μα­κα για να αντι­με­τω­πί­σει τις κινητοποιήσεις.


Προκλήσεις προς αντιμετώπιση

  1. Δημο­σιο­νο­μι­κή εξι­σορ­ρό­πη­ση
    Η κυβέρ­νη­ση θέλει να μειώ­σει το δημο­σιο­νο­μι­κό έλλειμ­μα, να ελέγ­ξει το χρέ­ος, αλλά οι πολι­τι­κές περι­κο­πές συνα­ντούν έντο­νη κοι­νω­νι­κή αντίσταση.

  2. Κοι­νο­βου­λευ­τι­κή αστά­θεια
    Μετά τις εκλο­γές του 2023, δεν υπάρ­χει ισχυ­ρή πλειο­ψη­φία. Αυτό δημιουρ­γεί δυσκο­λί­ες στο να περά­σουν νομο­σχέ­δια, ιδιαί­τε­ρα όταν αγγί­ζουν ευαί­σθη­τα θέμα­τα όπως οι κοι­νω­νι­κές παροχές.

  3. Κοι­νω­νι­κή δυσα­ρέ­σκεια
    Η οργή για την ακρί­βεια, τα φορ­τία της φορο­λο­γί­ας, τον περιο­ρι­σμό των δημό­σιων δαπα­νών και τις επι­πτώ­σεις στα επί­πε­δα δια­βί­ω­σης οδη­γεί σε εντει­νό­με­νες κινητοποιήσεις.

  4. Πολι­τι­κό ρίσκο για Μακρόν
    Με συχνές αλλα­γές πρω­θυ­πουρ­γών, κινη­το­ποι­ή­σεις και κρί­ση εμπι­στο­σύ­νης, το προ­ε­δρι­κό στίγ­μα κιν­δυ­νεύ­ει να απο­δυ­να­μω­θεί. Εάν δεν κατορ­θώ­σει να δια­μορ­φώ­σει συγκλί­σεις, μπο­ρεί να υπο­στεί πολι­τι­κό κόστος.


Πιθανές κατευθύνσεις

  • Ενί­σχυ­ση διπλής προ­σέγ­γι­σης: οικο­νο­μι­κή πει­θαρ­χία συν ενι­σχυ­μέ­να μέτρα κοι­νω­νι­κής υπο­στή­ρι­ξης, προ­κει­μέ­νου να μετρια­στεί η κοι­νω­νι­κή δυσαρέσκεια.

  • Επι­χει­ρή­σεις για ευρύ­τε­ρες πολι­τι­κές συμ­μα­χί­ες ή συνερ­γα­σί­ες, ίσως προ­σεγ­γί­ζο­ντας μετριο­πα­θείς από την αντι­πο­λί­τευ­ση, προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λι­στεί η ψήφι­ση του προϋπολογισμού.

  • Μεταρ­ρυθ­μί­σεις στη φορο­λο­γία, τον δημό­σιο τομέα και την διοί­κη­ση, ώστε να μειω­θεί το κόστος, αλλά με τρό­πο που να μην επι­βα­ρύ­νει δυσα­νά­λο­γα τα μεσαία και χαμη­λά εισοδήματα.


Συμπέρασμα

Οι πρό­σφα­τες εξε­λί­ξεις στη Γαλ­λία δεί­χνουν ότι η χώρα βρί­σκε­ται σε ένα κρί­σι­μο σταυ­ρο­δρό­μι: ανά­με­σα στην ανά­γκη για στα­θε­ρό­τη­τα και οικο­νο­μι­κή δια­χεί­ρι­ση, και στην πίε­ση από πολί­τες και ομά­δες που αισθά­νο­νται πως οι κυβερ­νη­τι­κές πρω­το­βου­λί­ες πλήτ­τουν την καθη­με­ρι­νό­τη­τά τους. Ο νέος πρω­θυ­πουρ­γός Σεμπα­στιάν Λεκορ­νί έχει δύσκο­λο έργο: να εξα­σφα­λί­σει κοι­νο­βου­λευ­τι­κή υπο­στή­ρι­ξη, να δια­χει­ρι­στεί τις κοι­νω­νι­κές αντι­δρά­σεις, και να πεί­σει ότι υπάρ­χει όρα­μα για αλλα­γή και ανα­σύ­ντα­ξη — χωρίς να κατα­στρα­τη­γη­θεί η πολι­τι­κή σταθερότητα.

Βρεί­τε μας στη σελί­δα μας στο facebooκ: Η Γαλ­λία σήμερα

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Αφήστε μια απάντηση

Σημείωση πριν τη φόρμα σχολίων

Σημείωση μετά ΄τη φόρμα σχολίων