Πέθανε η Σωτηρία Λεονάρδου

Τα τελευταία χρόνια έδινε μάχη με σπάνια ασθένεια

Έφυ­γε από τη ζωή η τρα­γου­δί­στρια και ηθο­ποιός Σωτη­ρία Λεο­νάρ­δου. Τα τελευ­ταία χρό­νια πάλευε με σπά­νια ασθέ­νεια η οποία την είχε καθη­λώ­σει στο κρε­βά­τι.

Η σημα­ντι­κό­τε­ρη στιγ­μή στην καριέ­ρα της υπήρ­ξε η συμ­με­το­χή της στην εμβλη­μα­τι­κή ται­νία του Κώστα Φέρ­ρη «Ρεμπέ­τι­κο» στην οποία και ερμή­νευ­σε συγκλο­νι­στι­κά το τρα­γού­δι σε μου­σι­κή Σταύ­ρου Ξαρ­χά­κου και στί­χους Νίκου Γκά­τσου «Καί­γο­μαι — Καί­γο­μαι».

Είχε προ­σφέ­ρει αρκε­τές αξιό­λο­γες δου­λειές στην ελλη­νι­κή δισκο­γρα­φία μετα­ξύ των οποί­ων τα άλμπουμ «Δεν έχω χρό­νο μάτια μου» σε μου­σι­κή Μπά­μπη Στό­κα, «Γυναί­κες» και «MIS» ενώ συμ­με­τεί­χε ερμη­νευ­τι­κά σε δίσκους του Σταύ­ρου Ξαρ­χά­κου των Πυξ Λαξ κ.α. αλλά και σε πολ­λές συναυ­λί­ες της Λαι­κής Ορχή­στρας Μίκης Θεο­δω­ρά­κη.

Παράλ­λη­λα συμ­με­τεί­χε σε αρκε­τές κινη­μα­το­γρα­φι­κές ται­νί­ες και θεα­τρι­κές παρα­στά­σεις.

Η Λεο­νάρ­δου γεν­νή­θη­κε στην Αθή­να και σπού­δα­σε μου­σι­κή, θέα­τρο, χορό και πολε­μι­κές τέχνες. Παρα­κο­λού­θη­σε θεα­τρι­κά σεμι­νά­ρια από τον Γκρο­τόφ­σκι στη Νότιο Ιτα­λία, σεμι­νά­ριο Ινδι­κού θεά­τρου Κατά­κα­λι στην Ινδία και «αφρι­κά­νι­κη τελε­τουρ­γι­κή μαγεία στο θέα­τρο» στη Νότιο Αφρι­κή, όπου έζη­σε από το 1989 ως το 1994 (Zimbabwe).

Είχε βρα­βευ­θεί το 1984 με το βρα­βείο Α’ Γυναι­κεί­ου ρόλου στο Φεστι­βάλ Θεσ­σα­λο­νί­κης για το «Ρεμπέ­τι­κο».

Προ­σω­πι­κή Δισκο­γρα­φία:
1996 — Δεν έχω χρό­νο μάτια μου (σε μου­σι­κή Μπά­μπη Στό­κα)
1999 — MIS (σε μου­σι­κή Μ. Μάτσα και στί­χους Ισα­άκ Σού­ση)
2006 — Γυναί­κες (σε μου­σι­κή Μ. Νικο­λού­δη και στί­χους της Μ. Παπα­δά­κη)
Συμ­με­το­χές:
1983 — Ρεμπέ­τι­κο (Το soundtrack της γνω­στής βρα­βευ­μέ­νης ται­νί­ας του
Κώστα Φέρ­ρη, σε μου­σι­κή Στ. Ξαρ­χά­κου και στί­χους Ν. Γκά­τσου)
1987 – 60 ζόρι­κα λεπτά στο Φανά­ρι του Διο­γέ­νη (Νικό­λα Άσι­μου)
1995 — Αμάν Αμήν (Σταύ­ρου Ξαρ­χά­κου — Ζωντα­νή ηχο­γρά­φη­ση)
1996 — Ακρο­πόλ (Soundtrack — Μου­ζά­κη)
1997 — Για τους πρί­γκη­πες της Δυτι­κής όχθης (Πυξ Λαξ)
1997 — Ο μάγος της πόλης (Μ. Μάτσα)
1998 — Το τραί­νο φτά­νει τελι­κά στην Κατε­ρί­νη

Ται­νί­ες:
1983 — Ρεμπέ­τι­κο (Σκη­νο­θε­σία Κ. Φέρ­ρης, Σενά­ριο: Σωτη­ρία Λεο­νάρ­δου)
1984 — Oh Babylon
1985 — Η Αυλή της Μορ­μό­νας (σκην. Κώστας Μαζά­κης) — μικρού μήκους
1985 — Ανταύ­γειες Πάθους (σκην. Σπύ­ρος Βασι­λεί­ου)
1986 – Ντα­νί­λο Τρέ­λες (σκην. Σταύ­ρος Τορ­νές)
1995 — Ακρο­πόλ (σκην. Παντε­λής Βούλ­γα­ρης) — Βρα­βείο Β’ γυναι­κεί­ου ρόλου, Φεστι­βάλ Θεσ­σα­λο­νί­κης
1999 — Η Κοι­λιά Της μέλισ­σας (σκην. Βασί­λης Ελευ­θε­ρί­ου)
2000 — Ο Χάρος Βγή­κε Παγα­νιά (σκην. Αλ Κολά­τος)
2006 – The last porn movie (Η τελευ­ταία πορ­νο­ται­νία) (σκην. Κώστας Ζάπ­πας)

Θέα­τρο:
1988 — Αντι­γό­νη (Σοφο­κλή), Αρχαίο Θέα­τρο Ελευ­σί­νας
1996 — Επι­στρό­φεια, Θέα­τρο των Και­ρών
1997 — Ο Δίκρα­νος Ντίσ­νεϊ (Φίλιπ Ρίντλεϊ) , Τεχνο­χώ­ρος
1995 — Πέρ­σες (Αισχύ­λου), Λυκα­βητ­τός
1998 — Ρομπέρ­το Τσού­κο (Κορ­τές), Θεα­τρι­κή ομά­δα Ιητ­τός
2000 — Ορέ­στης (Ευρι­πί­δη, μετάφ. Γιάν­νης Τσα­ρού­χης), Θεα­τρι­κή ομά­δα Ιητ­τός
2003 — Η Γυναί­κα του Σωκρά­τη (μονό­λο­γος του Δημή­τρη Κολ­λά­του)

Τηλε­ό­ρα­ση:
1984 – Οικο­γέ­νεια Ζαρ­ντή
1985 – Το πάθος

Βρα­βεία:
— 1ου Γυναι­κεί­ου ρόλου στο Φεστι­βάλ Θεσ­σα­λο­νί­κης το 1984 για το «Ρεμπέ­τι­κο»
— 1ο κορ­φιά­τι­κο βρα­βείο γυναι­κεί­ου ρόλου για το «Ρεμπέ­τι­κο» (1985)
— 1ο κρα­τι­κό βρα­βείο σενα­ρί­ου για το «Ρεμπέ­τι­κο» (1985)
— 2Ο κρα­τι­κό βρα­βείο γυναι­κεί­ου ρόλου για την ται­νία «Ακρο­πόλ» του Παντε­λή
Βούλ­γα­ρη (1996)
— Τιμη­τι­κή διά­κρι­ση της Ακα­δη­μί­ας της Αλε­ξάν­δρειας για το σύνο­λο της ται­νί­ας
«Ρεμπέ­τι­κο» (1986)
— Β΄ Γυναι­κεί­ου ρόλου (1985)
— Ειδι­κή μνεία Ακα­δη­μί­ας Αλε­ξαν­δρεί­ας (1985)

 

Πηγή ethnos.gr

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Αφήστε μια απάντηση

Σημείωση πριν τη φόρμα σχολίων

Σημείωση μετά ΄τη φόρμα σχολίων