«Εξαιρέσεις-Όψεις του Εξπρεσιονισμού στην Ελλάδα» στην Πινακοθήκη του δήμου Αθηναίων

Στην έκθε­ση Εξαι­ρέ­σεις: Όψεις του Εξπρε­σιο­νι­σμού στην Ελλά­δα συγκε­ντρώ­νο­νται έργα της Συλ­λο­γής της Πινα­κο­θή­κης και σύνο­λα από σημα­ντι­κές καλ­λι­τε­χνι­κές προ­σω­πι­κό­τη­τες, με κεντρι­κή μορ­φή τον Γιώρ­γο Μπουζιάνη,  που εκπρο­σω­πούν πράγ­μα­τι «εξαι­ρέ­σεις» ως προς το ακα­δη­μαϊ­κό κλί­μα που επι­κρα­τεί στην ελλη­νι­κή τέχνη τον 20ο αι. και ως προς τις επι­κρα­τού­σες νεο­τε­ρι­κές τάσεις που χαρα­κτη­ρί­ζουν τη γενιά του ’30.

Τα έργα που παρου­σιά­ζο­νται στην έκθε­ση Εξαι­ρέ­σεις, σε μεγά­λο βαθ­μό δεν έχουν ποτέ εκτε­θεί μέχρι σήμε­ρα στο σύνο­λό τους ή κάποια και καθό­λου. Τα κυριό­τε­ρα έχουν εκτε­θεί μόνον απο­σπα­σμα­τι­κά, ως αρι­στουρ­γή­μα­τα της Συλ­λο­γής της Πινα­κο­θή­κης, η οποία έχει πολύ νωρίς δώσει το λόγο σε σημα­ντι­κούς καλ­λι­τέ­χνες για να προ­τεί­νουν και να συγκε­ντρώ­σουν τα έργα που ανή­κουν στην πόλη των Αθη­νών. Το 2018, στην έκθε­ση γύρω από τη θητεία του Παπα­λου­κά ως διευ­θυ­ντή της Πινα­κο­θή­κης, παρου­σιά­στη­καν  οι επι­στο­λές με τις οποί­ες έδω­σε αγώ­να για να υπο­στη­ρί­ξει το έργο του Μπου­ζιά­νη, του Παρ­θέ­νη, του Βιτσώ­ρη, και πολ­λών άλλων νεό­τε­ρων καλ­λι­τε­χνών. Έτσι, βοή­θη­σε καλ­λι­τέ­χνες, στή­ρι­ξε ομά­δες και καλ­λι­τε­χνι­κές συντρο­φιές και ανοί­χτη­κε σε όλες τις εκφρά­σεις και εικα­στι­κά μέσα, δίνο­ντας ίση βαρύ­τη­τα στους ζωγρα­φι­κούς πίνα­κες, τα σχέ­δια, τις υδα­το­γρα­φί­ες, τα παστέλ, τα χαρα­κτι­κά, τα σκί­τσα, τις καρι­κα­τού­ρες, κλπ.

Κεντρι­κή μορ­φή της έκθε­σης είναι ο Γιώρ­γος Μπου­ζιά­νης, που μαζί με τον χαρά­κτη Γιώρ­γο Οικο­νο­μί­δη, είναι οι μόνοι που είχαν άμε­ση σχέ­ση με τις ομά­δες του εξπρε­σιο­νι­σμού στη Γερ­μα­νία και τη Γαλ­λία και η επιρ­ροή του ανοί­γει ένα κύκλο νεό­τε­ρων καλ­λι­τε­χνών, που θα βρουν μέσα από τα έργα του Οικο­νό­μου και του Τρια­ντα­φυλ­λί­δη, δρό­μους  που τους απο­μα­κρύ­νουν από τις κυρί­αρ­χες τάσεις του Παρι­σι­νού μοντερ­νι­σμού κι ανοί­γο­νται σε εκφρά­σεις πιο ρεα­λι­στι­κές κι εκφρα­στι­κές. Πολ­λοί από αυτούς τους καλ­λι­τέ­χνες είναι λίγο γνω­στοί σε κοι­νό και κρι­τι­κούς, συνι­στώ­ντας πράγ­μα­τι έναν κύκλο εξαι­ρέ­σε­ων τόσο μέσα από το έργο τους όσο και μέσα από τη στά­ση ζωής τους, μακριά από τη δημοσιότητα.

«Η σημε­ρι­νή έκθε­ση αφο­ρά κυρί­ως έργα και προ­σω­πι­κό­τη­τες του 1ου μισού του 20ου αιώ­να που συμ­με­τεί­χαν στα προ­ο­δευ­τι­κά κινή­μα­τα και τις καλ­λι­τε­χνι­κές ομά­δες της επο­χής, από το Σύν­δε­σμο Ελλή­νων Καλ­λι­τε­χνών (1911–1939), το «Άσυ­λο Τέχνης» (1927–1929), την Ένω­ση Ελεύ­θε­ροι Καλ­λι­τέ­χνες (1935–1940), και βέβαια την Ομά­δα Τέχνη (1917–1944), που μέλη της θα ανα­συ­γκρο­τή­σουν το 1950, την ομά­δα Στάθ­μη. Όλες αυτές οι ομά­δες ενώ διεκ­δι­κούν την ανα­γνώ­ρι­ση της πνευ­μα­τι­κής εργα­σί­ας και του δικαιώ­μα­τος των καλ­λι­τε­χνών στην εργα­σία, δεν διεκ­δι­κούν παρό­λα αυτά, θέσεις και οφί­τσια στην κρα­τι­κή ή ιδιω­τι­κή νομεν­κλα­τού­ρα. Επί­σης, οι περισ­σό­τε­ροι μαζί με την ελευ­θε­ρία της έκφρα­σης και την ανε­ξαρ­τη­σία από Σχο­λές και κανό­νες είτε της παρα­δο­σια­κής κι ακα­δη­μαϊ­κής τέχνης, είτε της εκά­στο­τε επι­φα­νεια­κής μόδας μοντερ­νι­σμού, διεκ­δι­κούν την ενερ­γή θέση του καλ­λι­τέ­χνη μπρος στην κοι­νω­νία. Με το έργο και τη στά­ση τους κατόρ­θω­σαν να συγκε­ρά­σουν τον αισθη­τι­κό και καλ­λι­τε­χνι­κό εκσυγ­χρο­νι­σμό με την κοι­νω­νι­κή κρι­τι­κή, την ανα­γνώ­ρι­ση της πνευ­μα­τι­κής εργα­σί­ας και τη διεκ­δί­κη­ση της ελευ­θε­ρί­ας της καλ­λι­τε­χνι­κής έκφρα­σης μπρος στις προ­κα­τα­λή­ψεις της, του γού­στου και της κοι­νω­νί­ας.» σημειώ­νει ο επι­με­λη­τής της έκθε­σης Ντέ­νης Ζαχαρόπουλος

Στην έκθε­ση παρου­σιά­ζο­νται έργα καλ­λι­τε­χνών, οι οποί­οι ανή­καν στην ομά­δα Στάθ­μη, μετα­ξύ άλλων, εκτός του Γ. Μπου­ζιά­νη, των Θ. Απάρ­τη,  Α. Σώχου, Γ. Ζογ­γο­λό­που­λου, Αγγ. Θεο­δω­ρό­που­λου, Γ. Μητα­ρά­κη, η Αγλ. Παπ­πά, Τ. Ελευ­θε­ριά­δη, Ο. Κανέλ­λη, Β. Σεμερ­τζί­δη,  Σπ. Παπα­λου­κά, Γ. Βακα­λό, Γ. Σπυ­ρό­που­λου, Έρ. Φραν­τζι­σκά­κη, Ελ. Ζογγολοπούλου.

Σκο­πός της έκθε­σης είναι να ανα­δεί­ξει το ευρύ φάσμα της Συλ­λο­γής της Πινα­κο­θή­κης δήμου Αθη­ναί­ων, η οποία συνέ­λε­ξε με μεγά­λη αυτο­νο­μία κάποιες ιδιαί­τε­ρες μορ­φές της Ελλη­νι­κής τέχνης και έδω­σε το λόγο στις «εξαι­ρέ­σεις» πιο συχνά από ότι στους κανό­νες, και στους ίδιους τους καλ­λι­τέ­χνες από την ίδρυ­σή της,  ίσως το σημα­ντι­κό­τε­ρο χαρα­κτη­ρι­στι­κό που εκφρά­ζει το πνεύ­μα της.

Την επι­μέ­λεια της έκθε­σης έχει ο καλ­λι­τε­χνι­κός σύμ­βου­λος της Πινα­κο­θή­κης, των Μου­σεί­ων και των Συλ­λο­γών του ΟΠΑΝΔΑ Ντέ­νης Ζαχαρόπουλος.
Η έκθε­ση πραγ­μα­το­ποιεί­ται με την πολύ­τι­μη συμ­βο­λή της Κάλ­λης Πετρο­χεί­λου, εφό­ρου της Πινα­κο­θή­κης και του Κώστα Νικά­κη, συντη­ρη­τή της συλλογής.

Πηγή www.in.gr

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -