«Όσοι βρισκόμασταν στα πίσω καθίσματα και στη μέση γίναμε μια μάζα για να μην μας τραυματίσει»

Τις στιγ­μές πανι­κού που έζη­σαν, όταν το λεω­φο­ρείο στο οποίο επέ­βαι­ναν συγκρού­σθη­κε με συρ­μό του προ­α­στια­κού, περιέ­γρα­ψαν δύο επιβάτες.

«Ήμα­σταν στο λεω­φο­ρείο, στα μεσαία καθί­σμα­τα. Ο προ­α­στια­κός εκεί­νη την ώρα φαι­νό­ταν πως πλη­σιά­ζει και κολ­λή­σα­με πάνω στις γραμ­μές επει­δή είχε κίνη­ση. Φωνά­ζα­με στον οδη­γό να ανοί­ξει τις πόρ­τες, τη μεσαία ή την μπρο­στι­νή, ο οδη­γός δεν έκα­νε τίπο­τα. Σαν να μην είχε αίσθη­ση του χρό­νου. Βλέ­πα­με τον προ­α­στια­κό από τον σταθ­μό Λαρί­σης να έρχε­ται. Αγκα­λια­στή­κα­με οι επι­βά­τες. Όλοι όσοι βρι­σκό­μα­σταν στα πίσω καθί­σμα­τα και στη μέση γίνα­με μια μάζα για να μην μας τραυ­μα­τί­σει», ανέ­φε­ρε μια επι­βά­της του λεωφορείου.

Με μια άλλη να συμπλη­ρώ­νει: «Δεν άνοι­γε την πόρ­τα, παρό­λο που του λέγα­με να ανοί­ξει. Το τρέ­νο έπε­φτε πάνω μας και δεν άνοι­γε. Μετά άνοιξε».

«Νιώ­σα­με ότι όσοι ήμα­σταν στο λεω­φο­ρείο είτε θα μας χτύ­πα­γαν οι λαμα­ρί­νες, είτε τα τζά­μια. Όλοι οι επι­βά­τες είχα­με πάει προς τη μέση και μπρο­στά και σπρώ­χνα­με ο ένας τον άλλον. Ευτυ­χώς ο προ­α­στια­κός είχε κόψει ταχύ­τη­τα, για­τί αν δεν είχε κόψει, θα ήμα­σταν πάρα πολύ άσχη­μα. Όλοι σοκα­ρι­στή­κα­με, αλλά ευτυ­χώς δεν υπήρ­ξε κάποιος σοβα­ρός τραυ­μα­τι­σμός», συμπλή­ρω­σε η πρώ­τη επιβάτης.

Με τη δεύ­τε­ρη να διε­ρω­τά­ται: «Ξέρε­τε τι είναι να βλέ­που­με τον χάρο μπρο­στά μας, να του λέμε “άνοι­ξε” και να μην ανοίγει;».

Πηγή www.news.gr

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -