Βόμβα του ΣτΕ για τα δώρα και το επίδομα αδείας των δημοσίων υπαλλήλων

«Ταφόπλακα» στη χορήγηση των δώρων - επιδομάτων Χριστουγέννων, Πάσχα και θερινής άδειας (13ος και 14ος μισθός) των εν ενεργεία δημοσίων υπαλλήλων βάζει οριστικά η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Οι ανώ­τα­τοι δικα­στι­κοί απο­φά­σι­σαν τελι­κώς ότι ο βασι­κός μισθός των δημο­σί­ων υπαλ­λή­λων που κυμαί­νε­ται από τα 780 ευρώ έως και 1.092 ευρώ, ακό­μη και μετά την κατάρ­γη­ση των τριών επι­δο­μά­των που ήταν ανα­γκαία σύμ­φω­να με τα δημο­σιο­νο­μι­κά δεδο­μέ­να, εξα­σφα­λί­ζουν «αξιο­πρε­πές επί­πε­δο δια­βί­ω­σης, τόσο σε σχέ­ση με όσους δια­βιού­σαν στα όρια της φτώ­χειας όσο και με όσους απα­σχο­λού­νταν στον ιδιω­τι­κό τομέα με τον κατώ­τα­το βασι­κό μισθό και ημερομίσθιο».

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι το ΣΤ΄ Τμή­μα του ΣτΕ είχε κρί­νει τα εντε­λώς αντί­θε­τα. Δηλα­δή ότι η κατάρ­γη­ση των δώρων-επι­δο­μά­των, που έγι­ναν με το νόμο 4093/2012 αντί­κει­νται στα άρθρα 25 και 4 του Συντάγ­μα­τος και τις απορ­ρέ­ου­σες από αυτά αρχές της ισό­τη­τας και της αναλογικότητας.

Ωστό­σο, η Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ (πρό­ε­δρος η Αικα­τε­ρί­νη Σακελ­λα­ρο­πού­λου και ειση­γη­τές οι σύμ­βου­λοι Επι­κρα­τεί­ας, Ελέ­νη Παπα­δη­μη­τρί­ου και Ιωάν­νης Σπε­ρε­λά­κης) με σει­ρά απο­φά­σε­ων της (1307–1316/2019) έκρι­νε κατά πλειο­ψη­φία ότι η κατάρ­γη­ση των τριών επι­δο­μά­των, «τεκ­μη­ριώ­νε­ται επαρ­κώς» και δεν παρί­στα­ται απρό­σφο­ρο μέτρο, και μάλι­στα προ­δή­λως, για «την επί­τευ­ξη των επι­διω­κό­με­νων σκο­πών, ούτε μπο­ρεί να θεω­ρη­θεί ότι δεν ήταν ανα­γκαίο, δεδο­μέ­νου ότι με αυτό το μέτρο, το οποίο εφαρ­μό­ζε­ται γενι­κά σε όλους τους μισθω­τούς του δημό­σιου τομέα, γίνε­ται προ­σπά­θεια εξοι­κο­νό­μη­σης και περιο­ρι­σμού των διο­γκω­μέ­νων δαπα­νών της Γενι­κής Κυβέρ­νη­σης, η οποία υπα­γο­ρεύ­ε­ται από επι­τα­γές της Ε.Ε. για μεί­ω­ση του υπερ­βο­λι­κού δημο­σί­ου ελλείμματος».

Περαι­τέ­ρω, συνε­χί­ζει η Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ, «κατά τη λήψη του επί­μα­χου μέτρου, ο νομο­θέ­της είχε πλή­ρη επί­γνω­ση όχι μόνο του εν γένει επι­πέ­δου δια­βί­ω­σης του πλη­θυ­σμού της Χώρας, αλλά και ειδι­κά του επι­πέ­δου δια­βί­ω­σης των δημο­σί­ων υπαλ­λή­λων, όπως προκύπτει:

α) από τα δημο­σιευ­μέ­να και δια­θέ­σι­μα στις υπη­ρε­σί­ες του Ελλη­νι­κού Δημο­σί­ου στοι­χεία της Ελλη­νι­κής Στα­τι­στι­κής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) για το όριο κιν­δύ­νου φτώ­χειας ανά άτο­μο μετά τις κοι­νω­νι­κές μετα­βι­βά­σεις (6.591 ευρώ) και το μέσο ετή­σιο ισο­δύ­να­μο ατο­μι­κό εισό­δη­μα (12.637,08 ευρώ) κατά το έτος 2011,

β) από το νέο ενιαίο μισθο­λό­γιο των δημο­σί­ων υπαλ­λή­λων που θεσπί­στη­κε με τον ν. 4014/2011, με το οποίο ο βασι­κός μισθός των δημο­σί­ων υπαλ­λή­λων κυμαί­νε­ται μετα­ξύ 780 (ΥΕ με βαθ­μό ΣΤ) και 1092 ευρώ (ΠΕ με βαθ­μό ΣΤ) και γ) από τη θέσπι­ση νέου κατώ­τα­του βασι­κού μισθού και ημε­ρο­μι­σθί­ου με τον ίδιο ν. 4093/2012 (586,08 ευρώ και 26,18 ευρώ, αντίστοιχα)».

Κατά συνέ­πεια, υπο­γραμ­μί­ζουν οι σύμ­βου­λοι Επι­κρα­τεί­ας, «οι απο­δο­χές των δημο­σί­ων υπαλ­λή­λων, ακό­μη και μετά την κατάρ­γη­ση των επί­μα­χων επι­δο­μά­των, εξα­σφά­λι­ζαν αξιο­πρε­πές επί­πε­δο δια­βί­ω­σης, τόσο σε σχέ­ση με όσους δια­βιού­σαν στα όρια της φτώ­χειας όσο και με όσους απα­σχο­λού­νταν στον ιδιω­τι­κό τομέα με τον κατώ­τα­το βασι­κό μισθό και ημερομίσθιο».

Επι­πλέ­ον, σημειώ­νουν οι δικα­στές του ΣτΕ, «η τυχόν ύπαρ­ξη εναλ­λα­κτι­κών λύσε­ων δεν καθι­στά, ενό­ψει των ευρέ­ων περι­θω­ρί­ων εκτί­μη­σης που απο­λαμ­βά­νει ο νομο­θέ­της στη χάρα­ξη της οικο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής πολι­τι­κής και του ορια­κού ελέγ­χου, στον οποίο υπό­κει­ται κατά τού­το, από μόνη της μη αιτιο­λο­γη­μέ­νη την επί­δι­κη ρύθ­μι­ση, ούτε, άλλω­στε, υπό­κει­ται σε δικα­στι­κό έλεγ­χο η συγκε­κρι­μέ­νη επι­λο­γή, αν, δηλα­δή, ο νομο­θέ­της επέ­λε­ξε τον καλύ­τε­ρο τρό­πο χει­ρι­σμού του προ­βλή­μα­τος ή αν έπρε­πε να είχε ασκή­σει δια­φο­ρε­τι­κά την εξου­σία του». Σε άλλο σημείο οι σύμ­βου­λοι Επι­κρα­τεί­ας υπο­γραμ­μί­ζουν ότι «το ίδιο μέτρο δεν αντί­κει­ται στα άρθρα 4 παρ. 5 και 25 παρ. 4 του Συντάγ­μα­τος, δεδο­μέ­νου ότι αφο­ρά όλους τους υπαλ­λή­λους του Δημο­σί­ου και του ευρύ­τε­ρου δημό­σιου τομέα, ενώ δια­φο­ρε­τι­κό είναι το ζήτη­μα της χορή­γη­σης των επι­δο­μά­των εορ­τών και αδεί­ας στους υπαλ­λή­λους του ιδιω­τι­κού τομέα, οι οποί­οι απο­τε­λούν δια­φο­ρε­τι­κή κατη­γο­ρία, σε βάρος της οποί­ας έχουν επι­βλη­θεί άλλα οικο­νο­μι­κής φύσε­ως μέτρα».

 

Πηγή www.cnn.gr

- Διαφήμιση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Τα σχόλια είναι κλειστά.