Ανάληψη ευθύνης για τα καμένα αυτοκίνητα: «Μην παρκάρετε δίπλα σε ακριβά ΙΧ, τα καίμε»

Με ανάρ­τη­σή τους στο indymedia οι «Αναρ­χι­κές Ομά­δες Νυχτε­ρι­νών Επι­δρο­μών» ανα­λαμ­βά­νουν την ευθύ­νη για το μπα­ράζ εμπρη­σμών τα ξημε­ρώ­μα­τα της Τετάρ­της 22 Ιανουα­ρί­ου, με 20 καμέ­να οχή­μα­τα σε περιο­χές της Αττικής.

Ανα­φέ­ρουν πως οι επι­θέ­σεις γίνο­νται ως «απά­ντη­ση» στην κυβέρ­νη­ση της ΝΔ και την εκκέ­νω­ση των κατα­λή­ψε­ων, και πως θα συνε­χί­σουν τις ίδιες πρακτικές.

Ολό­κλη­ρη η ανάρ­τη­σή τους:

«Η πολι­τι­κή μας επι­λο­γή να απο­τε­λέ­σου­με ενερ­γό κομ­μά­τι της ανα­τρε­πτι­κής βίας που εξα­πλώ­θη­κε σε πολυ­τε­λή ΙΧ σε περιο­χές της Αττι­κής το βρά­δυ της Τρί­της 21/1 προς ξημε­ρώ­μα­τα της Τετάρ­της έχει πολ­λα­πλές στο­χεύ­σεις και είναι ενταγ­μέ­νη μέσα σε μια ευρύ­τε­ρη στρα­τη­γι­κή αντι­ποί­νων απέ­να­ντι στην κατα­σταλ­τι­κή εκστρα­τεία του κρά­τους που βάζει στο στό­χα­στρο κατα­λή­ψεις, πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες, όσους ξεφεύ­γουν εν τέλει από την κανο­νι­κό­τη­τά τους.

Ζού­με σε επο­χές κοι­νω­νι­κών ανα­τα­ρα­χών σε πολ­λά σημεία του πλα­νή­τη. Στα δικά μας στε­νά γεω­γρα­φι­κά όρια από την άλλη ζού­με μέσα σε μια περί­πλο­κη κοι­νω­νι­κή συν­θή­κη μέσα στην οποία φαί­νε­ται πως αυτή την περί­ο­δο τους όρους του πολι­τι­κού παι­χνι­διού ορί­ζει η πολι­τι­κή ατζέ­ντα της επι­βο­λής του δόγ­μα­τος “Νόμος και Τάξη” και ο κόσμος που τρέ­φε­ται με τις ανα­πα­ρα­στά­σεις της.

Αν επι­χει­ρή­σου­με μια πολι­τι­κή και κοι­νω­νι­κή ακτι­νο­γρα­φία αυτού του κόσμου είναι σίγου­ρο ότι θα εντο­πί­σου­με πλη­θυ­σμια­κά κομ­μά­τια από όλες τις κοι­νω­νι­κές κατη­γο­ρί­ες και τάξεις. Αναμ­φι­σβή­τη­τα όμως η μεγα­λύ­τε­ρη πλειο­ψη­φία αυτών των ανθρώ­πων σχε­τί­ζε­ται με εκεί­νες τις κοι­νω­νι­κές κατη­γο­ρί­ες που όχι μόνο δια­θέ­τουν ιδιο­κτη­σία και επι­θυ­μούν προ­φα­νώς την προ­στα­σία της, αλλά έχουν και μια δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νη πρό­σβα­ση στην πολυ­τέ­λεια έχο­ντας παράλ­λη­λα και μια διά­θε­ση προ­βο­λής της.

Είναι δεδο­μέ­νο πως το συγκε­κρι­μέ­νο κομ­μά­τι με όλες τις δυνα­τές δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις στο εσω­τε­ρι­κό του, βρί­σκε­ται σε θέση υπε­ρά­σπι­σης των κοι­νω­νι­κών προ­νο­μί­ων που δια­θέ­τει, επι­κρο­τώ­ντας κάθε κρα­τι­κή από­πει­ρα κατα­στο­λής του “εσω­τε­ρι­κού εχθρού” που θα ήταν σε θέση να απει­λή­σει την “κανο­νι­κό­τη­τα”. Είναι επο­μέ­νως γεγο­νός ότι αυτοί οι άνθρω­ποι δεν μπο­ρούν παρά να στέ­κο­νται εχθρι­κά δια­κεί­με­νοι απέ­να­ντι στα ορά­μα­τα της κοι­νω­νι­κής απε­λευ­θέ­ρω­σης, της ισό­τη­τας και της δικαιο­σύ­νης. Από την άλλη, είναι δεδο­μέ­νο και για εμάς πως τα δικά τους προ­νό­μια, αυτή η δυνα­τό­τη­τα πρό­σβα­σης στην πολυ­τέ­λεια και η επί­δει­ξή της μέσω υλι­κών αγα­θών, μπο­ρεί κάλ­λι­στα να κατα­στεί παρα­νά­λω­μα του πυρός.

Ο κοι­νω­νι­κός πόλε­μος δεν είναι εικό­να στις ειδή­σεις, δεν αφο­ρά μόνο ένστο­λες συμ­μο­ρί­ες που μανια­σμέ­να ξεσπούν πάνω σε δια­δη­λω­τές, σε κατα­λη­ψί­ες, σε συλ­λη­φθέ­ντες, αλλά μπο­ρεί και πρέ­πει να μετα­φερ­θεί παντού.

Η πολι­τι­κή μας επι­λο­γή να απο­τε­λέ­σου­με ενερ­γό κομ­μά­τι της ανα­τρε­πτι­κής βίας που εξα­πλώ­θη­κε σε πολυ­τε­λή ΙΧ σε περιο­χές της Αττι­κής το βρά­δυ της Τρί­της 21/1 προς ξημε­ρώ­μα­τα της Τετάρ­της έχει πολ­λα­πλές στο­χεύ­σεις και είναι ενταγ­μέ­νη μέσα σε μια ευρύ­τε­ρη στρα­τη­γι­κή αντι­ποί­νων απέ­να­ντι στην κατα­σταλ­τι­κή εκστρα­τεία του κρά­τους που βάζει στο στό­χα­στρο κατα­λή­ψεις, πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες, όσους ξεφεύ­γουν εν τέλει από την κανο­νι­κό­τη­τά τους.

Η εικό­να των δεκά­δων κατε­στραμ­μέ­νων πολυ­τε­λών οχη­μά­των είναι μια εικό­να ταξι­κού πολέ­μου. Απο­δο­μεί το δόγ­μα “Νόμος και Τάξη” που εφαρ­μό­ζει η κυβέρ­νη­ση της Νέας Δημο­κρα­τί­ας με κύριο πολι­τι­κό του εκφρα­στή τον Μιχά­λη Χρυ­σο­χο­ΐ­δη, ο οποί­ος λίγες μέρες πριν δήλω­νε μετά την πρό­σλη­ψη 1500 νέων ειδι­κών φρου­ρών ότι η παρου­σία των μπά­τσων στις γει­το­νιές θα είναι συνε­χής. Οι προ­σλή­ψεις των νέων ειδι­κών φρου­ρών σε μια περί­ο­δο που τα νοσο­κο­μεία υπο­λει­τουρ­γό­υν και οι καρ­κι­νο­πα­θείς αδυ­να­τούν να λάβουν τις θερα­πεί­ες τους απο­τε­λεί από μόνη της μια πρόκληση.

Τα φλε­γό­με­να πολυ­τε­λή οχη­μά­τα στέλ­νουν ταυ­τό­χρο­να και ένα ξεκά­θα­ρο μήνυ­μα στην κυβέρ­νη­ση της Νέας Δημο­κρα­τί­ας. Τα αντί­ποι­να για την κατα­σταλ­τι­κή εκστρα­τεία που διε­ξά­γε­ται έχουν διπλό χαρα­κτή­ρα. Από τη μία είναι οι στο­χευ­μέ­νες ενέρ­γειες που στο­χεύ­ουν κρα­τι­κούς και οικο­νο­μι­κούς πυλώ­νες. Όσο όμως οξύ­νε­ται η προ­σπά­θειά σας να εξο­ντώ­σε­τε το αναρ­χι­κό κίνη­μα, τα αντί­ποι­να απο­κτούν έναν χαρα­κτή­ρα ασύμ­με­τρο με στό­χο την απορ­ρύθ­μι­ση της ομα­λής λει­τουρ­γί­ας της αθη­ναϊ­κής μητρό­πό­λης. Είναι αντί­ποι­να που μετα­φέ­ρουν το πολι­τι­κό κόστος των επι­λο­γών σας στα προ­νό­μια της μεσο­α­στι­κής – αστι­κής κοι­νω­νι­κής σας βάσης, δημιουρ­γώ­ντας έναν αντί­στρο­φο κοι­νω­νι­κό αυτο­μα­τι­σμό που προ­κα­λεί πολι­τι­κή φθο­ρά στην κυβέρ­νη­σή σας. Τα πολυ­τε­λή οχή­μα­τα που πυρ­πο­λή­θη­καν μαζι­κά είχαν όλα τους αξία μεγα­λύ­τε­ρη των 40.000 ευρώ και απο­τε­λούν σύμ­βο­λα πλού­του και κατο­χύ­ρω­σης των ταξι­κών προ­νο­μί­ων σε βάρος των φτω­χών, των κοι­νω­νι­κά απο­κλει­σμέ­νων, των περι­θω­ριο­ποι­η­μέ­νων της καπι­τα­λι­στι­κής κοινωνίας.

Είναι οχή­μα­τα που δε θα μπο­ρού­σε ποτέ να οδη­γή­σει μια άνερ­γη που περι­μέ­νει ολό­κλη­ρα πρω­ι­νά στις ουρές του ΟΑΕΔ, μια μετα­νά­στρια που δου­λέ­υ­ει ανα­σφά­λι­στη στα σύγ­χρο­να εργα­σια­κά κάτερ­γα, ένας ή μία από τη στρα­τιά των επι­σφα­λώς εργα­ζο­μέ­νων, ανα­σφά­λι­στων, με ελα­στι­κό ωρά­ριο και μισθούς πεί­νας, που στε­λε­χώ­νει τα κάτερ­γα της μισθω­τής σκλα­βιάς, ένας από τους χιλιά­δες άστε­γους που βρί­σκο­νται στους δρό­μους της μητρόπολης.

Είναι οχή­μα­τα που αντα­να­κλούν την ύπαρ­ξη των κοι­νω­νι­κών και ταξι­κών ανι­σο­τή­των και την ηγε­μο­νία της κυρί­αρ­χης αστι­κής ιδε­ο­λο­γί­ας. Αυτής της κοι­νω­νι­κής ανέ­λι­ξης, του κέρ­δους με κάθε κόστος, του κοι­νω­νι­κού κανι­βα­λι­σμού που ανα­πα­ρά­γει η καπι­τα­λι­στι­κή κοινωνία.

Η κατα­νο­μή του πλυ­θη­σμού μέσα στις καπι­τα­λι­στι­κές μητρο­πό­λεις απο­τε­λεί ταυ­τό­χρο­να και σημά­δι των πολ­λα­πλών ταξι­κών δια­χω­ρι­σμών, ανά­με­σα σε ζώνες δια­μο­νής – δια­σκέ­δα­σης – κατα­νά­λω­σης. Σε ζώνες ελέγ­χου και απο­κλει­σμού του πλε­ο­νά­ζο­ντος εργα­τι­κού δυνα­μι­κού. Η επι­λο­γή μας να δια­χυ­θού­με σε περιο­χές τις Αττι­κής σκορ­πώ­ντας ανα­σφά­λεια στους έχο­ντες και ανα­τα­ρα­χή στους αξιω­μα­τι­κούς της αστυ­νο­μί­ας και τους πολι­τι­κούς της προϊ­στά­με­νους, μπο­ρεί να ειδω­θεί σε επί­πε­δο κοι­νω­νι­κού συμ­βο­λι­σμού ως μια διά­χυ­τη πρά­ξη εξέ­γερ­σης από τα γκέ­το των φτωχών.

Στα γκέ­το όπου ο καπι­τα­λι­σμός ξερ­νά­ει βαρ­βα­ρό­τη­τα και βία με το τσου­βά­λι. Στα γκέ­το όπου οι άνθρω­ποι δια­γρά­φουν τη μνή­μη της εξα­θλί­ω­σής τους με ψυχο­φάρ­μα­κα. Στα γκέ­το όπου η αστυ­νο­μία χαστου­κί­ζει 11χρονους, βασα­νί­ζει όσους απο­κλί­νουν από τα πρό­τυ­πά τους και ξυλο­κο­πεί αγω­νι­στές. Στα γκέ­το όπου οι μπά­τσοι δολο­φο­νούν με τις σφαί­ρες τους ως “στοι­χείο ανα­γκαιό­η­τας”. Στα γκέ­το όπου άνθρω­ποι πηδά­νε από τα μπαλ­κό­νια πνιγ­μέ­νοι στα χρέη από τα πλο­κά­μια ενός αδη­φά­γου οικο­νο­μι­κού συστή­μα­τος. Όπου οι άστε­γοι γίνο­νται ανα­πό­σπα­στο στοι­χείο της νέας “μετα-μνη­μο­νια­κής” κανο­νι­κό­τη­τας. Στα γκέ­το που γεμί­ζουν με πρέ­ζα με την ευγε­νι­κή χορη­γία μεγα­λο­ε­φο­πλι­στών που στη­ρί­ζουν την κυβέρνηση.

Η συγκε­κρι­μέ­νη δρά­ση απο­τε­λεί παράλ­λη­λα και ένα ανοι­χτό κάλε­σμα για όσους αισθά­νο­νται την ανά­γκη να βάλουν επι­τέ­λους ένα ανά­χω­μα στην κατα­στο­λή και την κατα­πί­ε­ση. Ο καθέ­νας και η καθε­μιά με τα πιο απλά μέσα μπο­ρεί να συνει­σφέ­ρει σε αυτόν τον αγώνα.

Το όχη­μα ενός μπά­τσου εκτός υπη­ρε­σί­ας που παρ­κά­ρει λίγο πριν μπει σπί­τι του, ενός φασί­στα που είναι στο­χο­ποι­η­μέ­νος για τις από­ψεις του στη γει­το­νιά, ενός ιδιο­κτή­τη πολυ­τε­λούς αυτο­κι­νή­του, μπο­ρούν να απο­τε­λέ­σουν μικρές συμ­βο­λι­κές πρά­ξεις σε μια μεγά­λη συλ­λο­γι­κή προσπάθεια.

Η λεγό­με­νη “μάχη των Εξαρ­χεί­ων” δεν απο­τε­λεί τίπο­τα παρα­πά­νω από μια μάχη μετα­ξύ συμ­βο­λι­σμών. Για το κρά­τος τα Εξάρ­χεια συμ­βο­λί­ζουν όλα αυτά που θέλουν να πατά­ξουν. Τις κοι­νω­νι­κές αντι­στά­σεις, τις εξε­γέρ­σεις που έχουν ξεσπά­σει με αφε­τη­ρία τη γει­το­νιά των Εξαρ­χεί­ων (Δεκέμ­βρης 2008), το αναρ­χι­κό κίνη­μα και τις αξί­ες του.

Για εμάς τα Εξάρ­χεια συμ­βο­λί­ζουν τη μαχη­τι­κό­τη­τα, την εξέ­γερ­ση, τoν αγώ­να για την ατο­μι­κή και συλ­λο­γι­κή απε­λευ­θέ­ρω­ση, τη σύγκρου­σή μας με το καθε­στώς της υπο­τέ­λειας και της εκμετάλλευσης.

Γι’ αυτό και η συγκε­κρι­μέ­νη μάχη δεν απο­τε­λεί μόνο μια σύγκρου­ση σε επί­πε­δο πολι­τι­κών συμ­βο­λι­σμών αλλά μια μάχη που θα δοθεί σε κάθε γει­το­νιά. Μέση λύση δεν υπάρ­χει, τα πολι­τι­κά διλήμ­μα­τα που καλού­μα­στε να απα­ντή­σου­με είναι σαφή και ξεκάθαρα.

Ή αυτοί : ο κόσμος της εξου­σί­ας, των αφε­ντι­κών, των πολυ­ε­θνι­κών, των πολέ­μων, του ρατσι­σμού, της σκλαβιάς.

Ή εμείς : ο κόσμος του αγώ­να, της αναρ­χί­ας, της αυτο­ορ­γά­νω­σης, των ανε­ξού­σιων σχέ­σε­ων, των ελευ­θε­ρια­κών προ­ταγ­μά­των, της ισό­τη­τας, της αλλη­λεγ­γύ­ης, της ελευθερίας.

Αλλη­λεγ­γύη σε όσες κατα­λή­ψεις βρέ­θη­καν στο στό­χα­στρο της καταστολής.

Αλλη­λεγ­γύη στους συλ­λη­φθέ­ντες στο Κου­κά­κι που υπε­ρα­σπί­στη­καν μαχη­τι­κά τις κατα­λή­ψεις τους.

Δύνα­μη και αλλη­λεγ­γύη στη Δήμη­τρα Βαλα­βά­νη, τον Γιάν­νη Μιχαη­λί­δη, την Κων­στα­ντί­να Αθανασοπούλου.

Αλλη­λεγ­γύη στους πολι­τι­κούς κρα­τού­με­νους και σε όσους διώ­κο­νται από το κράτος.

Οι νύχτες ανή­κουν σε εμάς – Θα τα ξανα­πού­με σύντομα

Αναρ­χι­κές Ομά­δες Νυχτε­ρι­νών Επιδρομών

Υ.Γ: Λυπού­μα­στε για το γεγο­νός ότι δύο άσχε­τα οχή­μα­τα που βρί­σκο­νταν κοντά στα πολυ­τε­λή που πυρ­πο­λή­σα­με κατα­στρα­φή­κα­νε. Σε καμία περί­πτω­ση δεν ήταν στις προ­θέ­σεις μας και είναι ένα γεγο­νός που δε μας αφή­νει αδιά­φο­ρους. Θα παρα­κα­λού­σα­με τους ιδιο­κτή­τες μη πολυ­τε­λών οχη­μά­των να απο­φεύ­γουν να σταθ­μεύ­ουν δίπλα σε πολυ­τε­λή οχή­μα­τα, διευ­κο­λύ­νο­ντας έτσι το έργο μας».

 

Πηγή www.news.gr