Στέγη στο Πολυτεχνείο βρήκαν μετανάστες από την κατάληψη Clandestina

Στο Πολυ­τε­χνείο βρή­καν στέ­γη μετα­νά­στες που έμε­ναν στην κατά­λη­ψη Clandestina επί της οδού Μπου­μπου­λί­νας 42, την οποία εκκέ­νω­ση η αστυ­νο­μία, και απευ­θύ­νουν έκκλη­ση για φαγη­τό, ρού­χα και κουβέρτες.

«Στην κόλαση των στρατοπέδων»

«Κανείς δεν ανή­κει στην κόλα­ση των στρα­το­πέ­δων» ανα­φέ­ρουν σε ανα­κοί­νω­σή τους οι μετα­νά­στες, τονί­ζο­ντας ότι αρνή­θη­καν να κατευ­θυν­θούν στην Αμυ­γδα­λέ­ζα ή σε περιο­χές μακριά από την πρω­τεύ­ου­σα, όπου τους ενη­μέ­ρω­σαν ότι θα μετα­φέ­ρο­νταν, και πως τελι­κά τους «άφη­σαν στη μέση του που­θε­νά» και τους είπαν να περ­πα­τή­σουν «μέσα στη βροχή».

Επί­σης, απευ­θύ­νουν έκκλη­ση για στή­ρι­ξη από τον κόσμο, «για­τί δε ξέρου­με τι πρό­κει­ται να συμ­βεί – ειδι­κά αν οι μπά­τσοι έρθουν να μας πιά­σουν, δε ξέρου­με τι θα μας κάνουν».

Ακολουθεί η ανακοίνωση των μεταναστών:

«Η κατά­λη­ψη Μπου­μπου­λί­νας εκκε­νώ­θη­κε την Τρί­τη 12/11/19 περί­που στις 6 το πρωί. Μετα­φερ­θή­κα­με στην Πέτρου Ράλ­λη και το βρά­δυ μας μοί­ρα­σαν σε 4 λεω­φο­ρεία. Άφη­σαν επί­σης μια οικο­γέ­νεια και μια γυναί­κα «ελεύ­θε­ρες», χωρίς στέ­γη στην Αθήνα.

Άρνηση να καταλήξουμε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης

Τα 4 λεω­φο­ρεια κατευ­θύ­νο­νταν προς το στρα­τό­πε­δο της Αμυ­γδα­λέ­ζας. Όταν συνει­δη­το­ποι­ή­σα­με που μας πήγαι­ναν, αρνη­θη­κα­με να κατέ­βου­με από τα λεω­φο­ρεια, ολοι, όλες και όλα. Αρνη­θη­κα­με επει­δή γνω­ρί­ζου­με τις συν­θή­κες εκει, κάνεις δε θα ήθε­λε να μεί­νει πάνω από 24 ώρες σε αυτό το μέρος. Περά­σα­με τη νύχτα χωρίς φαι και νερό, στο σκοτάδι.

Άρνηση να επαναπροωθηθούμε σε μακρινές περιοχές

Το πρωί, οι μπά­τσοι είπαν οτι βρε­θη­κε μια λυση και ότι θα μας πήγαι­ναν σε στρα­το­πε­δα μακριά απ’ την Αθή­να. Εμείς που ήμα­σταν στα 2 λεω­φο­ρεία που θα πήγαι­ναν στη Θεσ­σα­λο­νί­κη αρνη­θη­κα­με να επα­να­προ­ω­θη­θου­με και τους ρωτή­σα­με για­τί να πάμε εκεί.

Απά­ντη­σαν ότι θα έπρε­πε να μας βάλουν σε κάποιου είδους φυλα­κή έτσι κι αλλιώς καθώς είχα­με δια­πρα­ξει ρευ­μα­το­κλο­πη και ότι θα μας μετέ­φε­ραν σε από­στα­ση 5 ωρών απ’ την Αθή­να. Πήρα­με θέση συλ­λο­γι­κά ενά­ντια σ’ αυτήν την από­φα­ση. Είπαν ότι θα μας οδη­γού­σαν πίσω στην Αθή­να αλλά στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα μας άφη­σαν στη μέση του που­θε­να, 10 χιλιό­με­τρα από το κοντι­νό­τε­ρο μέτρο και μας είπαν να περ­πα­τή­σου­με μέσα στη βροχή.

Πίσω στην Αθήνα

Εδώ στην Αθή­να έχου­με μια ζωή, κάποια από μας σπου­δά­ζουν, πηγαί­νουν σχο­λείο, ξέρου­με κόσμο. Σε κάθε περι­πτω­ση, η ζωή είναι καλύ­τε­ρη εδώ απ’ ό,τι εκει, εδώ στην πρω­τεύ­ου­σα έχου­με περισ­σό­τε­ρες δυνατότητες.

Θέλου­με να αγω­νι­στού­με για τις ζωές μας. Δε θέλου­με λυπη­ση. Δε θέλου­με να μας συμπε­ρι­φέ­ρο­νται σαν ζώα. Δε θέλου­με να μας ται­σουν το σκα­το­φα­γη­το τους, δε το χρεια­ζό­μα­στε. Ο μόνος τρό­πος να απο­φα­σί­σου­με για τις ζωές μας είναι να είμα­στε εδώ στην Αθήνα.

Χρειαζόμαστε επειγόντως βοήθεια

Ζού­σα­με σε κατα­λή­ψεις επει­δή τα λεφτά που μας δίνει το κρά­τος δεν είναι αρκε­τά για νοι­κι και φαγη­τό και στα μέρη που προ­σφέ­ρει το κρά­τος χει­ρό­τε­ρες συν­θή­κες μας περι­μέ­νουν. Παρ όλα αυτα, πριν μας αφή­σουν να φύγου­με, οι μπά­τσοι μας υπο­σχέ­θη­καν ότι αν μας βρουν ξανά σε κατά­λη­ψη, θα μας πάνε φυλακή.

Τώρα είμα­στε πίσω στην Αθή­να, δεν έχου­με στέ­γη και έχου­με έρθει στο Πολυ­τε­χνείο για­τί ξέρου­με ότι θα βρού­με κόσμο εδώ που θα μας υποστηριξει.

Χρεια­ζό­μα­στε αυτήν την υπο­στή­ρι­ξη τώρα, καθώς δε ξέρου­με τι πρό­κει­ται να συμ­βεί – ειδι­κά αν οι μπά­τσοι έρθουν να μας πιά­σουν, δε ξέρου­με τι θα μας κάνουν.

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΩΝ

ΘΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ

ΖΗΤΑΜΕ ΤΩΡΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΑΤΟΜΑ, ΚΟΥΒΕΡΤΕΣ, ΖΕΣΤΑ ΡΟΥΧΑ ΚΑΙ ΦΑΓΗΤΟ».

Πηγή www.in.gr

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -