- Διαφήμιση -

Κουντουριώτικα

Υπάρχουν ειδήσεις που παλιώνουν την άλλη μέρα και ειδήσεις που δεν παλιώνουν ποτέ. Απλώς, κάθε που πάει να ξεχαστούν, όλο και κάτι τις ξαναφέρνει στην επιφάνεια. Πάλαι ποτέ Κουντουριώτικα, μέχρι τα πρώτα χρόνια του ’60 Οικισμός Μικρασιατών Προσφύγων «Παύλος Κουντουριώτης» (όνομα του θρυλικού ναυάρχου, μετέπειτα πρώτου Προέδρου της Δημοκρατίας, 1924-26, που εγκαινίασε τον οικισμό).

Θέση: νότια του γηπέ­δου Πανα­θη­ναϊ­κού, στις ανα­το­λι­κές παρυ­φές του Λυκα­βητ­τού. Σήμε­ρα δημο­τι­κοί χώροι αθλο­παι­διών και… κάποιες εκτά­σεις διεκδικούμενες.

Η είδη­ση, «Εφ.Συν.», πολι­τι­κά παρα­σκή­νια, 26.5.17: Αμε­τά­κλη­τη από­φα­ση του Αρεί­ου Πάγου δικαιώ­νει τον Δήμο Αθη­ναί­ων σε πολυ­ε­τή δικα­στι­κή δια­μά­χη του με ιδιώ­τη για έκτα­ση (300 τ.μ.) στα Κουντουριώτικα.

«Ο δήμος κέρ­δι­σε την πρώ­τη δίκη», είπε στο δημο­τι­κό συμ­βού­λιο ο δήμαρ­χος Γιώρ­γος Καμί­νης, συμπλη­ρώ­νο­ντας: «Ανοί­γει ο δρό­μος για να απο­δει­χθεί ότι τα 200 στρέμ­μα­τα των Κου­ντου­ριώ­τι­κων ανή­κουν στον δήμο και όχι σε κάποιους ιδιώ­τες που επι­κα­λού­νται τούρ­κι­κα χοτζέ­τια» (σημ.: χοτζέ­τια: τίτλοι παρα­χώ­ρη­σης γαιών και ιδιο­κτη­σί­ας επί Οθωμανών).

Ας μην πάμε, λέω, τόσο μακριά: στα χοτζέ­τια και τους Οθω­μα­νούς κυρί­αρ­χους. Ας μετα­φερ­θού­με μισό και πλέ­ον αιώ­να πιο κοντά στις μέρες μας από τον Ξεση­κω­μό του ’21. Με την Αθή­να, πρω­τεύ­ου­σα πλέ­ον ήδη 40 χρό­νια, με πλη­θυ­σμό, από περί­που 8.000 το 1834, γύρω στους 65.000 πια το 1878.

Τα είχα υπο­δεί­ξει και παλιά, από την «Ελευ­θε­ρο­τυ­πία», στους (και στην) τότε δημάρ­χους Δημή­τρη Αβρα­μό­που­λο και Ντό­ρα Μπα­κο­γιάν­νη, όταν μεσού­σε το θέμα γηπέ­δου του Πανα­θη­ναϊ­κού ως ανταλ­λά­ξι­μης έκτα­σης με δημο­τι­κή έκτα­ση στον Ελαιώνα.

Πηγές, όχι χοτζέ­τια και άλλες… γρα­φι­κές επι­νο­ή­σεις κλα­σι­κών κατα­πα­τή­σε­ων δημό­σιας (δημο­τι­κής εν προ­κει­μέ­νω) γης, αλλά ντο­κου­μέ­ντα, επί­ση­μα, από πρα­κτι­κά δημο­τι­κών συμ­βου­λί­ων! Τόμος: «Ιστο­ρία του Δήμου Αθη­ναί­ων (1835–1971)», «Συγ­γρα­φεί­σα παρά Δημη­τρί­ου Αλεξ. Γέρο­ντα κατό­πιν ανα­θέ­σε­ως του Δήμου Αθη­ναί­ων», έκδο­ση Δήμου Αθη­ναί­ων 1972.

Τον τόμο μού πρό­σφε­ρε ιδιο­χεί­ρως, δεκα­ε­τία του ’80, ο Δημ. Γέρο­ντας, δια­πρε­πής αθη­ναιο­γρά­φος, ανι­ψιός του μεγά­λου Δημη­τρί­ου Καμπού­ρο­γλου, στε­νός συνερ­γά­της του και συνε­χι­στής του έργου του.

Σελί­δα 187, στο κεφά­λαιο για τη δημαρ­χία του Πανα­γή Κυρια­κού (δύο θητεί­ες, 1870–1879, η δεύ­τε­ρη, θριαμ­βευ­τι­κή), από τις ανα­ζη­τή­σεις μου για την Αθή­να, ο μακράν σημα­ντι­κό­τε­ρος δήμαρ­χος όλων των επο­χών – κάπως τον πλη­σί­α­σε αργό­τε­ρα ο Σπύ­ρος Μερ­κού­ρης. Τι γίνε­ται τότε:

Μέσα στα πολ­λά που έχει κάνει και κάνει ο Κυρια­κός, απο­φα­σί­ζε­ται μία ανα­σχε­δί­α­ση της πόλης, που να ορί­ζει μία πόλη με προ­ο­πτι­κές αντά­ξιες πρω­τεύ­ου­σας: Δύο άξονες/λεωφόροι που θα συν­δέ­ουν την πόλη με τη θάλασ­σα (η Συγ­γρού) και δια­μπε­ρώς, Ανα­το­λή με Δύση (η Αλε­ξάν­δρας). Σχε­δια­στής ο αρχι­μη­χα­νι­κός του δήμου, μέγας μηχα­νι­κός, καθη­γη­τής στο Σχο­λεί­ον των Τεχνών (μετέ­πει­τα Πολυ­τε­χνείο) Ιωάν­νης Γενί­σαρ­λης εκ Κωνσταντινουπόλεως.

Με την Αλε­ξάν­δρας, που ήταν χεί­μαρ­ρος και λεγό­ταν Κυκλο­βό­ρος, υπήρ­χε πρό­βλη­μα: ήταν ιδιό­κτη­τη! Ανή­κε στο μεγά­λο κτή­μα Νικο­λα­ΐ­δη, που ξεκι­νού­σε από Τουρ­κο­βού­νια (σημε­ρι­νή οδός Κεδρη­νού) και κατέ­λη­γε στη Στέ­γη Πατρί­δος (οδός Δορυ­λαί­ου, Αμε­ρι­κα­νι­κή Πρε­σβεία), νομί­ζω γύρω στα 2.000 στρέμ­μα­τα, ας τα ψάξουν στον δήμο!

Πώς έλυ­σε ο Κυρια­κός το πρό­βλη­μα; Απλού­στα­τα, αγό­ρα­σε όλη την έκτα­ση ένα­ντι, τότε, 45.000 δραχ­μών. Αυτά λένε τα χαρ­τιά, επί­ση­μα βέβαια, όχι χοτζέτια…

ΠΗΓΗ efsyn.gr

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Διαφήμιση -

- Δια­φή­μι­ση -

Πηγή efsyn.gr
Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Αφήστε μια απάντηση

Σημείωση πριν τη φόρμα σχολίων

Σημείωση μετά ΄τη φόρμα σχολίων