Στο έλεος διακινητών και τοξικομανών ο λόφος του Στρέφη

Στρέφη: Σπασμένα παγκάκια και κάδοι απορριμμάτων, γυμνά καλώδια σε κολόνες ηλεκτροφωτισμού, ανοιχτά φρεάτια γεμάτα μπουκάλια, κάθε λογής σκουπίδια και χρησιμοποιημένες σύριγγες

Τη στιγ­μή που η προ­σο­χή των επι­τε­λών της ΕΛ.ΑΣ. και κατά συνέ­πεια της πλειο­ψη­φί­ας των ΜΜΕ είναι στραμ­μέ­νη στις συνε­χι­ζό­με­νες (αμφι­βό­λου απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας) αστυ­νο­μι­κές επι­χει­ρή­σεις στην καρ­διά των Εξαρ­χεί­ων, λίγα μέτρα βορειό­τε­ρα οι κάτοι­κοι της ευρύ­τε­ρης περιο­χής βλέ­πουν τον άλλο­τε ειδυλ­λια­κό λόφο του Στρέ­φη να έχει αφε­θεί στην τύχη του.

Οπως καταγ­γέλ­λουν στα «ΝΕΑ» και τον δημο­σιο­γρά­φο Αγγε­λο Σκορ­δά, η δια­κί­νη­ση ναρ­κω­τι­κών αρχί­ζει από νωρίς το πρωί και δεν στα­μα­τά­ει μέχρι την επο­μέ­νη, καθώς «24 ώρες το 24ωρο, επτά ημέ­ρες την εβδο­μά­δα, στα παγκά­κια και στο θεα­τρά­κι βρί­σκο­νται μπου­λού­κια δια­κι­νη­τών». Παράλ­λη­λα, η μονα­δι­κή παι­δι­κή χαρά του λόφου καθώς και οι γύρω υπο­δο­μές έχουν κατα­στρα­φεί πλή­ρως, χωρίς να έχει γίνει το παρα­μι­κρό για τη βελ­τί­ω­σή τους.

Η υπερ­βο­λι­κή αστυ­νο­μι­κή παρου­σία πέριξ της Πλα­τεί­ας Εξαρ­χεί­ων δεν έχει μέχρι στιγ­μής φέρει τα ανα­με­νό­με­να απο­τε­λέ­σμα­τα στην πάτα­ξη της εμπο­ρί­ας ναρ­κω­τι­κών, δια­μαρ­τύ­ρο­νται οι κάτοι­κοι, που βλέ­πουν το αλι­σβε­ρί­σι να συνε­χί­ζε­ται απρό­σκο­πτα τόσο στις συνή­θεις πιά­τσες όσο και σε νέες που ξεφυ­τρώ­νουν περι­φε­ρεια­κά, όπως αυτή στον κατα­πρά­σι­νο λόφο. «Πριν ακό­μα ξεκι­νή­σουν οι επι­χει­ρή­σεις της Αστυ­νο­μί­ας στα Εξάρ­χεια, μερί­δα δια­κι­νη­τών είχε ήδη επε­κτεί­νει τη δρά­ση της στον λόφο του Στρέ­φη. Τις τελευ­ταί­ες εβδο­μά­δες, ωστό­σο, οι άνθρω­ποι που επι­λέ­γουν τον λόφο για τον περί­πα­τό τους αντι­με­τω­πί­ζουν μια αφό­ρη­τη κατά­στα­ση, αφού είναι πλέ­ον σύνη­θες να βλέ­που­με πρό­σω­πα άγνω­στα να καρα­δο­κούν στις γωνί­ες και άλλα να κάνουν χρή­ση ουσιών σε κοι­νή θέα» λέει η Μαί­ρη Τζα­νά­κη, κάτοι­κος της περιο­χής.

Διαμαρτυρίες

«Εχου­με δια­μαρ­τυ­ρη­θεί πολ­λές φορές, αλλά δυστυ­χώς δεν γίνε­ται τίπο­τα. Πρέ­πει να βρε­θεί μια λύση ώστε ο λόφος να επι­στρέ­ψει στους κατοί­κους και στα παι­διά που πλέ­ον παί­ζουν σε ξηλω­μέ­νες παι­δι­κές χαρές, ανά­με­σα σε σκου­πί­δια. Κατά και­ρούς, δε, έχου­με ζήσει πολύ άσχη­μες κατα­στά­σεις με συμπλο­κές μετα­ξύ ομά­δων δια­κι­νη­τών» περι­γρά­φει η ίδια, προ­σθέ­το­ντας ότι δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουν ενα­πο­θέ­σει τις ελπί­δες τους για βελ­τί­ω­ση – του­λά­χι­στον – των υπο­δο­μών στη νέα δημο­τι­κή Αρχή.

Σπα­σμέ­να παγκά­κια και κάδοι απορ­ριμ­μά­των, γυμνά καλώ­δια σε κολό­νες ηλε­κτρο­φω­τι­σμού, ανοι­χτά φρε­ά­τια γεμά­τα μπου­κά­λια, κάθε λογής σκου­πί­δια και χρη­σι­μο­ποι­η­μέ­νες σύριγ­γες διά­σπαρ­τα ανά­με­σα στα δέντρα, χαλα­σμέ­νοι κρου­νοί, έντο­νη δυσο­σμία και μια πλή­ρως βαν­δα­λι­σμέ­νη παι­δι­κή χαρά (από τις ελά­χι­στες που έτσι κι αλλιώς υπήρ­χαν στην περιο­χή) συν­θέ­τουν το εφιαλ­τι­κό σκη­νι­κό σε έναν από τους δια­χρο­νι­κά αγα­πη­μέ­νους περι­πά­τους των Αθη­ναί­ων, που σήμε­ρα έχει γίνει κατα­φύ­γιο εμπό­ρων ναρ­κω­τι­κών αλλά και απελ­πι­σμέ­νων χρη­στών που, μη έχο­ντας άλλο κατα­φύ­γιο, δια­νυ­κτε­ρεύ­ουν στο αλσύλ­λιο.

«Οι εγκα­τα­στά­σεις είναι εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νες εδώ και χρό­νια. Οι δημο­τι­κοί υπάλ­λη­λοι σπα­νί­ως εμφα­νί­ζο­νται. Αντι­θέ­τως, στο παρελ­θόν συζη­τού­νταν ένα σχέ­διο για την ανά­πλα­ση και ανά­δει­ξη του λόφου, αλλά έμει­νε στα χαρ­τιά. Ο λόφος έχει ιστο­ρία και θα έπρε­πε να απο­τε­λεί κόσμη­μα για ολό­κλη­ρη την Αθή­να. Εκτός όμως από αυτά, έχει και κατοί­κους που σήμε­ρα – ιδί­ως τις βρα­δι­νές ώρες – φοβού­νται να βγουν από τα σπί­τια τους. Τρι­γύ­ρω έχει, επί­σης, σχο­λεία που εξυ­πη­ρε­τούν εκα­το­ντά­δες μαθη­τές. Είναι του­λά­χι­στον ανα­ξιο­πρε­πές οι μαθη­τές να έρχο­νται αντι­μέ­τω­ποι με τέτοιες εικό­νες» συμπλη­ρώ­νει η επί δεκα­ε­τί­ες κάτοι­κος της περιο­χής που έχει ακό­μα μνή­μες από τις επο­χές που ο λόφος είχε τη δική του αίγλη.

Οσο, λοι­πόν, οι πολυ­δια­φη­μι­σμέ­νες επι­χει­ρή­σεις της ΕΛ.ΑΣ. αλλά και η πρό­σφα­τη από­πει­ρα ανά­πλα­σης της πλα­τεί­ας στρέ­φουν το ενδια­φέ­ρον της κοι­νής γνώ­μης στο κέντρο των Εξαρ­χεί­ων, κάτοι­κοι και επαγ­γελ­μα­τί­ες που δρα­στη­ριο­ποιού­νται πέριξ του λόφου εκπέ­μπουν σήμα κιν­δύ­νου, ευελ­πι­στώ­ντας σε μια σει­ρά δρά­σε­ων που θα ξανα­κά­νει τον ιστο­ρι­κό λόφο τόπο ανα­ψυ­χής. «Οσο συνε­χί­ζε­ται αυτή η κατά­στα­ση χάνου­με την αξιο­πρέ­πειά μας» κατα­λή­γει με νόη­μα η Μαί­ρη Τζα­νά­κη.

 

Πηγή www.in.gr

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Αφήστε μια απάντηση

Σημείωση πριν τη φόρμα σχολίων

Σημείωση μετά ΄τη φόρμα σχολίων