- Διαφήμιση -

Η ενσάρκωση του λόγου

"Και ο Λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν"

 

του Βασί­λη Τακτικού

Στο ανα­στά­σι­μο μήνυ­μα κεντρι­κή θέση έχει το Ευαγ­γέ­λιο του Ιωάν­νη το οποίο ως γνω­στόν ανα­φέ­ρει: «Εν αρχή είναι ο Λόγος. και ο Λόγος ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος. Ούτος ην εν αρχή προς τον Θεόν. πάντα δι’ αυτού εγέ­νε­το, και χωρίς αυτού εγέ­νε­το ουδέ εν ό γέγο­νεν……. αλλ΄ ίνα μαρ­τυ­ρή­ση περί του φωτός……. Και ο Λόγος σαρξ εγέ­νε­το και εσκή­νω­σεν εν ημίν».

Κατά τού­το η ενσάρ­κω­ση του λόγου είναι το πέρα­σμα του λόγου και της αλή­θειας στους ανθρώ­πους. «Η ουσία της σάρ­κας που κατοι­κεί­ται από τον Θεό». Με όρους της επι­στή­μης της επι­κοι­νω­νί­ας, το σημαί­νον εδώ είναι το πρό­σω­πο του Χρι­στού και των μαθη­τών του και το σημαι­νό­με­νο το ίδιο το περιε­χό­με­νο της διδα­σκα­λί­ας του. Οι εικό­νες είναι ο καθρέ­πτης της ύλης, στιγ­μιό­τυ­πα της ιστο­ρί­ας και ο λόγος είναι άυλος δια­χρο­νι­κός προς την αλήθεια.

Αυτό δηλα­δή που λέει η θεο­λο­γία για την κατα­λυ­τι­κή σημα­σία του λόγου, το απο­δέ­χε­ται σήμε­ρα η επι­στή­μη της επι­κοι­νω­νί­ας, για την οποία επί­σης η αρχή είναι ό λόγος.

Συνα­κό­λου­θα, η ενσάρ­κω­ση του λόγου είναι προ­ϋ­πό­θε­ση για να καρ­πο­φο­ρή­σει ο λόγος στο βίω­μα των ανθρώ­πων. Ο λόγος της αγά­πης, της κοι­νω­νι­κής δικαιο­σύ­νης της ειρή­νης και της μη βίας. Αυτός ο κατά άλλα γήι­νος λόγος (αφού έχει ενσαρ­κω­θεί) είναι προ­ϋ­πό­θε­ση για το πέρα­σμα στη βασι­λεία των ουρανών.

Το βασι­κό κρι­τή­ριο στην «επί του όρους ομι­λία» δεν είναι ατο­μι­κι­στι­κή σχέ­ση προς το Θεό, τα τελε­τουρ­γι­κά καθή­κο­ντα, τα αφιε­ρώ­μα­τα στο ναό και στις ιεραρ­χί­ες, αλλά η στά­ση προς τον πάσχο­ντα αδύ­να­μο πλη­σί­ον, το φτω­χό και τον κατα­τρεγ­μέ­νο, που χρειά­ζε­ται βοή­θεια, μέρι­μνα και ευσπλαχνία.

Ο λόγος αυτός ήταν η έμπνευ­ση για την μεγα­λύ­τε­ρη ανα­τρο­πή εκ των έσω στην ιστο­ρία του αρχαί­ου κόσμου και της Παγα­νι­στι­κής Ρωμαϊ­κής Αυτο­κρα­το­ρί­ας που στή­ρι­ζε την ηγε­μο­νία της στη βία και τη δύνα­μη των λεγε­ώ­νων. Προ­βάλ­λο­ντας ο Χρι­στια­νι­σμός ηθι­κά και ιδε­ο­λο­γι­κά την δύνα­μη των πολ­λών φτω­χών και αδυνάτων.

Το μήνυ­μα αυτό βέβαια ατό­νη­σε όταν αργό­τε­ρα ο Χρι­στια­νι­σμός ταυ­τί­στη­κε με τη κρα­τι­κή εξου­σία και με τα ξεχω­ρι­στά συμ­φέ­ρο­ντα της Ιεραρ­χί­ας από τους λαούς. Ωστό­σο ποτέ δεν χάθη­κε από προ­σώ­που γης το αυθε­ντι­κό μήνυ­μα για να εμπνέ­ει νέα ουμα­νι­στι­κά κινή­μα­τα. Ο ευθύς και ηθι­κός λόγος ένα­ντι του υπο­κρι­τι­κού λόγου (γραμ­μα­τέ­ων και Φαρι­σαί­ων). Ο λόγος που συνέ­βα­λε στην πολι­τι­στι­κή και πολι­τι­σμι­κή κουλ­τού­ρα των ανθρώ­πι­νων δικαιω­μά­των και της ανεκτικότητας.

Ο λόγος για τους απλούς ανθρώ­πους να μοι­ρά­ζο­νται αγα­θά, λύπες και χαρές και ένα αισιό­δο­ξο μήνυ­μα για τη ζωή. Το ανα­στά­σι­μο μήνυμα.

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

- Δια­φή­μι­ση -

Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Αφήστε μια απάντηση

Σημείωση πριν τη φόρμα σχολίων

Σημείωση μετά ΄τη φόρμα σχολίων